Chronoskopy

Mając nerw pewnej długości, można, go podrażnić, jak przedstawiono na rycinie, w dwóch punktach : w punkcie najbardziej oddalonym od mięśnia i w punkcie leżącym tuż obok mięśnia Jeżeli czas, potrzebny dla przejścia stanu czynnnego od jednego miejsca podrażnienia nerwu do drugiego, jest nieskończenie mały, to oczywiście przy dokładnem ustawieniu przyrządu odchylenia w busoli muszą być w obu przypadkach, t. j. przy podrażnieniu w miejscu dalszem i bliższem jednakowe. Z doświadczeń Helmholłza okazało się, że przeciwnie, czas ten przy podrażnieniu punktu dalej leżącego na nerwie jest znacznie dłuższy od czasu, który upływa przy podrażnieniu nerwu w miejscu, leżącem tuż obok mięśnia. Określając różnicę czasu przy podrażnieniach w obu tych punktach i znając odległość jednego punktu od drugiego, już bardzo łatwo oznaczyć szybkość, z jaką stan czynny przenosi się po nerwie. Dokładne zaś ustawienie przyrządu polega ną tem, ażeby mięsień nie był przeciążony, lecz tylko o tyle obciążony, o ile potrzeba dla nadania mu pewnego napięcia, odpowiadającego mniej więcej napięciu fizyologicznemu ; do tego wystarcza ciężar samej dźwigni. Przy takiem ustawieniu dźwignia się podnosi już przy najmniejszej energii, jaką mięsień w czasie skurczu wywiązuje.  Nowsze sposoby, jak zauważyliśmy wyżej, opierają się na tej samej zasadzie, z tą tylko różnicą, że zamiast busoli G w tem samem miejscu zostają włączone w łańcuch stosu K rozmaitego rodzaju chronoskopy ; do takich należy np. sygnał elektryczny De Tłreza lub chronoskop Hippa. Za pomocą pierwszego czas, w ciągu którego prąd zostaje zamknięty, oznaczamy graficznie na okopconym walcu, poruszającym się z określoną, dość znaczną szybkością. W chronoskopie zaś Hippa czas ten wskazuje w tysiącznych częściach sekundy wskazówka zegarowego mechanizmu, która zostaje wprawioną w ruch w chwili zamknięcia i zatrzymaną bezpośrednio w chwili otwarcia prądu. Jeżeli więc zamiast busoli, jak to było w doświadczeniu Helmholtza, włączymy chronoskop Hippa, to, podrażniając nerw raz w największej odległości od mięśnia, drugi raz tuż obok niego, w obu razach otrzymamy bezpośrednio czas, który upłynął od chwili podrażnienia do początku skurczu. Czas ten przy podrażnieniu w dalszej odległości składa się z czasu a, w ciągu którego stan czynny przechodzi w nerwie z miejsca podrażnienia do miejsca tuż obok mięśnia, z czasu b, w ciągu którego z tego ostatniego stan czynny przechodzi do mięśnia i czasu c, t. j. okresu utajonego podrażnienia mięśnia, W drugim przypadku czas ten składa się tylko z czasu b i z czasu c, Odejmując czas drugi od pierwszego znajdujemy ten czas a, na podstawie którego, znając odległość między punktami podrażnienia nerwu, już bardzo łatwo możemy oznaczyć szybkość przenoszenia się w nim stanu czynnego. Szybkość przenoszenia się stanu czynnego w nerwie ruchowym żaby na podstawie doświadczeń Helmholtza, przeprowadzonych wyżej podaną metodą, wynosiła przeciętnie 26,4 m, na seta zmniejszała się podczas oziębiania i wzrastała podczas ogrzewania nerwu. [patrz też: prowadzenie ciąży Warszawa, objawy ciąży, USG ciąży]

Powiązane tematy z artykułem: objawy ciąży prowadzenie ciąży Warszawa USG ciąży