Komórki mięsne tęczówki

Na bodźce świetlne oddziaływają komórki mięsne tęczówki : włókna barwikonośne środkowej części kurczą się pod wpływem naświetlania, szczególnie światłem zielonem. Szybkie przejście z temperatury wyższej do niskiej, lub przeciwnie, ma na mięśnie gładkie dzialanie drażniące. Poza tem temperatura ma, jak we wszystkich komórkach, wpływ na szybkość przebiegu procesów natury chemicznej. Temperatury niskie, poniżej 10 stopni, wprowadzają mięśnie gładkie zwierząt ciepłokrwistych w skurcz stały, zwiększąją jego napięcie; powyżej tej temperatury napięcie zaczyna się rozluźniać, mięsień wiotczeje zupełnie ; dopiero powyżej 40 zaczyna się ponowne kurczenie, przechodzące około 500 w stężenie cieplne mięśnia. Przy niskieh temperaturach pobudliwość jest bardzo mała, wzrasta z rozluźnieniem napięcia; samorodne tętnienia zjawiają się dopiero przy temperaturach, w których mięsień jest zwiotczały. U zimnokrwistych rzecz ma się tak samo, odpowiednie granice temperatury leżą tu niżej. Podobnie jak inne tkanki, mięśnie gładkie odosobnione żyją dłużej w niskich ciepłotach. Krótko streszczając wszystko, co było powiedziane wyżej, widzimy dwie charakterystyczne cechy mięśni gładkich: sumowanie się bodźców pojedyńczo nieskutecznych w bodziec skuteczny, odporność mięśni skróconych, będących w stanie czynnym, wobec podniet, wywołujących skurcz, Odporność tę stwierdzono także przy drażnieniu pośredniem mięśni gładkich w organizmach żywych. Oddziaływanie mięśni gładkich na bodźce, czyli ogólnie mówiąc ich skurcz, cechuje przede wszystkiem powolność. Okres utajony podrażnienia jest bardzo długi: wynosi około 1 sekundy w drażniony bezpośrednio moczowodach, w mięśniu retractor penis około 1 do 4 sek.. w błonie mięsnej żołądka żaby niekiedy jeszcze więcej. Skurcz i zwiotczenie moczowodu królika trwa około 2 do 7 sekund, wypieranie moczu, skurcz 5, zwiotczenie 35 sekund. Natomiast w podłużnych mięśniach dżdżownicy, służących do poruszania się, okres utajony trwa tylko 0,01, cały skurcz tylko 2 sekundy. Rozróżniamy dwa typy przebiegu skurczu w mięśniach gładkich: pierwszy przedstawia krzywą na rycinie 59 a, odpowiada on skurczowi mięśnia prążkowanego, krzywa się wznosi do maximum, poczem równomiernie opada do stanu pierwotnego. W drugim typie, który jest przedstawiony na krzywej b, mięsień pozostaje na wysokości skurczu przez jakiś czas, poczem dopiero wraca do stanu pierwotnego. Najczęściej widzimy przebieg złożony, jak na krzywej 59 c. Forma przebiegu skurczu zależy w pierwszej linii od natury mięśnia t. j. od jego natury fizyologicznej, oprócz tego od siły podniety : silniejsze bodźce wywołują skurcze trwalsze. Zwiotczenie sztucznie drażnionych mięśni gładkich jest zawsze powolniejsze, niż kurczenie się. Prędkość przewodzenia podniecenia w mięśniach gładkich jest bardzo mała. Znużenie mięśni gładkich widzimy właściwie tylko w warunkach sztucznych:  sztucznem, nadmiernem obciążeniu i t. p.; w warunkach fizyologicznych mięsień gładki, wykonywujący swą zwykłą czynność, nie okazuje objawów znużenia. Przy drażnieniu sztucznem znużenie mięśni żołądka żaby lub moczowodu objawia się w ten sposób, że ten sam bodziec przy ponownem drażnieniu działa coraz słabiej. Wspomnieliśmy już kilkakrotnie, że czynność mięśni gładkich jest dwojaka: wykonywanie pracy i wywiązywanie sił statycznych. [przypisy: pląsawica huntingtona wiki, poradnia chorób zakaźnych, sól z morza martwego właściwości ]

Powiązane tematy z artykułem: pląsawica huntingtona wiki poradnia chorób zakaźnych sól z morza martwego właściwości