Mepolizumab lub placebo w przypadku granulocytowatych ziarniniakowatych z zapaleniem wieloczynnikowym ad 7

Analizę naliczonych tygodni remisji według podgrupy przedstawiono w tabeli S4 w dodatkowym dodatku. Skuteczność mepolizumabu w porównaniu z placebo wśród 57 uczestników z bezwzględną liczbą eozynofili mniejszą niż 150 komórek na milimetr sześcienny na początku badania była ograniczona (21% w porównaniu do 7% uczestników miało remisję przez .24 tygodnie, iloraz szans, 0,95; 95% CI, 0,28 do 3,24). Natomiast wśród 79 uczestników z bezwzględną liczbą eozynofili wynoszącą 150 komórek lub więcej na milimetr sześcienny w punkcie wyjściowym, wystąpiła korzyść z mepolizumabu w porównaniu z placebo (33% w porównaniu do 0% uczestników miało remisję przez .24 tygodnie, iloraz szans 26,10; 95% CI, 7,02 do 97,02). Więcej uczestników grupy mepolizumabu niż w grupie placebo miało remisję w ciągu pierwszych 24 tygodni badania i pozostało w remisji do 52 tygodnia (19% w porównaniu z 1%, iloraz szans, 19,65, 95% CI, 2,30 do 167,93; P = 0,007) (tabela 2). Punkty końcowe remisji, które stosowały kryteria remisji EULAR (BVAS wynoszący 0 i prednizolon lub dawkę prednizonu .7,5 mg na dzień) są pokazane na Rysunkach S1 i Tabeli S5 w Dodatku Uzupełniającym.
Czas do pierwszego nawrotu w okresie 52 tygodni był znacznie dłuższy u uczestników, którzy otrzymywali mepolizumab niż u osób otrzymujących placebo (56% vs. 82% uczestników miało nawrót w ciągu 52 tygodni, współczynnik ryzyka 0,32; 95% CI, 0,21 do 0,50; P <0,001) (Tabela 2 i Figura 2B). Zannualizowany wskaźnik nawrotów był o 50% niższy w grupie mepolizumabu niż w grupie placebo (1,14 vs. 2,27, wskaźnik częstości, 0,50; 95% CI, 0,36 do 0,70; P <0,001) (tabela S6 w dodatkowym dodatku). Nawroty zapalenia naczyń występowały u 43% uczestników otrzymujących mepolizumab iu 65% osób otrzymujących placebo; odpowiednia liczba wynosiła 37% i 60% dla nawrotów astmy oraz 35% i 51% dla nawrotów sinonasowych. Ogółem, 20% uczestników miało nawrót, który został sklasyfikowany tylko jako zapalenie naczyń, a 54% miało nawrót, który został zaklasyfikowany jako zapalenie naczyń w połączeniu z astmą lub nawrotem sinonasowym (Tabela Czas do pierwszego ciężkiego nawrotu był istotnie dłuższy u uczestników grupy mepolizumabu niż u osób z grupy placebo (22% vs. 35% uczestników miało nawrót w ciągu 52 tygodni, współczynnik ryzyka 0,51; 95% CI, 0,26 do 0,98, P = 0,04). Zannualizowany wskaźnik nawrotów w przypadku ciężkiego nawrotu był o 44% mniejszy w grupie otrzymującej mepolizumab niż w grupie placebo (0,12 vs 0,21, wskaźnik szybkości, 0,56, 95% CI, 0,28 do 1,14, P = 0,11).
Uczestnicy, którzy otrzymywali mepolizumab, mieli niższe średnie dawki prednizolonu lub prednizonu w tygodniach 48 do 52 niż te w grupie placebo (iloraz szans, 0,20; 95% CI, 0,09 do 0,41; P <0,001) (Tabela S6 i Rys. S2 w Dodatek dodatkowy). W tygodniach 48 do 52, łącznie 30 uczestników (44%) otrzymujących mepolizumab było w stanie zmniejszyć dawkę glukokortykoidu do 4,0 mg lub mniej dziennie, w porównaniu z 5 (7%) otrzymujących placebo. Łącznie 12 uczestników (18%) otrzymujących mepolizumab było w stanie całkowicie przerwać podawanie prednizolonu lub prednizonu, w porównaniu z 2 (3%) otrzymujących placebo. [patrz też: fizjoterapia bez matury z biologii, prądy interferencyjne działanie, fitolizyna w ciąży ]

Powiązane tematy z artykułem: fitolizyna w ciąży fizjoterapia bez matury z biologii prądy interferencyjne działanie