Nerwy czuciowe

Jak widzimy więc i dla nerwów czuciowych szybkość noszenia się stanu czynnego około 30 m. na sekundę. Metodę, zapomocą której oznaczono szybkość przenoszenia się stanu czynnego w nerwach ruchowych zwierząt, z małymi modyfikacyami można także zastować do nerwów ruchowych człowieka. Badania podobne, wykonane przez Helmholtza i innych, wykazały, że szybkość w nerwach ruchowych człowieka wynosi również około 33 m. Wpływ rozmaitych warunków na szybkość przenoszenia się stanu czynnego w nerwie. Szybkość przenoszenia się stanu czynnego w nerwach, zależy przede wszystkiem od temperatury : obniżenie temperatury zmniejsza ją, podniesienie do pewnego stopnia — zwiększa. Helmholtz i Baxt wpływ temperatury stwierdzili nie tylko na nerwach żaby, ale także na nerwach ludzkich. doświadczeniach, które były wykonane podczas zimy, wogóle szybkość była znacznie mniejsza, aniżeli u tych samych osób w doświadczeniach, wykonanych w lecie. Nadto te same zmiany można było wywołać wprost przez oziębienie lub ogrzewanie sztuczne kończyn, Szybkość wskutek ogrzewania podnosiła się do 90 m., wskutek oziębienia spadała do 30 m. Ten wybitny wpływ temperatury na szybkość przebiegu stanu czynnego nerwach stwierdzono również w nerwach żaby, stosując do oznaczenia szybkości galwanometr strunowy. Drugim czynnikiem, wpływającym na szybkość przenoszenia się stanu czynnego, jest siła podrażnienia. Pod tym względem stwierdzono, że silniejsze podrażnienia zwiększają szybkość w porównaniu do podrażnień słabych. Wszelako, ze względu na to, że okres utajonego podrażnioną podczas skurczu mięśnia także zmienia się zależnie od siły podrażnienia oraz, że przy zastosowaniu silnych prądów niewątpliwie mamy do czynienia z ich rozgalęzieniem się na znacznej przestrzeni nerwu, a wskutek tego nie możemy dokładnie oznaczyć miejsca, skąd wychodzi podniecenie, sprawy tej dotychczas nie można uważać za rozstrzygniętą. Również nie jest rozstrzygnięte pytanie, czy szybkość stanu czynnego w całym przebiegu jest jednostajna, ezy też ulega zmianie w miarę przebiegu. Pierwsze doświadczenia Helmholtza, Placea i innych autorów przemawialy za tem, że w odcinkach bliższych rdzenia pacierzowego szybkość jest mniejsza, .przynajmniej w nerwach ruchowych, w odcinkach zaś bliższych mięśnia większa. Tak przy p0drażnieniu dwóch punktów na ramieniu szybkość wahała się między 12—23 m. na sekundę, podczas gdy na przedramieniu między 52 a 62 m. W następnych jednak doświadczeniach ci sami autorowie znaleźli stosunek odwrotny. Niektórzy autorowie (Rosenthal) znajdowali nawet, że wogóle szybkość maleje w miarę przenoszenia się po nerwie. Również szybkość w rozmaitych nerwach nie jest jednakowa, tak w nerwie błędnym szybkość, według Chauveau, wynosi tylko 8,1 m., bardzo małą szybkość znajdywano także w nerwach bezrdzennych. Szybkość przenoszenia się stanu czynnego zmienia się, jeżeli przez pewną część nerwu przeprowadzamy prąd stały i to nie tylko w okolicy, w której przyłożone bieguny prądu stałego, ale także na pewnej odległości od nich. Zmiany te zostają w ścisłej zależności od siły prądu. Prąd silny przenoszenie się stanu czynnego nie tylko zwalnia w miejscu działania anody, ale nawet może zupełnie zatrzymać tak, że stan czynny przez to miejsce wcale nie przechodzi. Co do wpływu biegunów, dodatniego i ujemnego, to według doświadczeń Rutherforda, wykonanych przy użyciu stosunkowo słabych prądów, biegun ujemny ma przewodzenie zwiększać, biegun zaś dodatni zmniejszać, Do podobnych wyników doszedł także w badaniach swych Wundt. [więcej w: prowadzenie ciąży Warszawa, hostessy fordanserki, rewitalizacja pochwy ]

Powiązane tematy z artykułem: hostessy fordanserki prowadzenie ciąży Warszawa rewitalizacja pochwy