Nerwy du Bois-Reymond

Obok zmian w pobudliwości, pod wpływem prądu stałego zachodzą także zmiany, jak widzieliśmy wyżej, w przewodnictwie nerwów również zmieniają się ich własności elektryczne, lecz o tych mowa niżej. Zmianom tym Nd wpływem prądu stałego w nerwach du Bois-Reymond nadal nazwę stanu elektrotonicznegg; okolicę bieguna dodatniego nazwał an elektr oto n e IP, okolicę zaś bieguna ujemnego katelektrotonem. Badając zmiany w pobudliwości nerwów przy rozmaitych siłach prądu, możemy się przekonać, że tak analektroton, jak katelektroton również się zmieniają. Przy słabych prądach, jakkolwiek stopień  zmiany wogóle jest nieznaczny, zakres katelektrotonu w stosunku do zakresu anelektrotonu jest większy i wskutek tego punkt obojętny leży bliżej bieguna dodatniego. Przy prądach średnich zakres katelektrotonu i anelektrotonu są prawie równe, lecz stopień zmiany jest większy, punkt obojętny leży prawie w środku. Przy prądach zaś silnych zwiększa się znacznie zakres anelektrotonu i punkt obojętny przybliża się do bieguna ujemnego. Przytem zmiana w pobudliwości nerwu może być tak znaczna, że cząsteczki nerwu w okolicy bieguna dodatniego tracą nie tylko pobudliwość, lecz także i zdolność przewodzenia stanu czynnego (Pfluger). Przy słabych prądach jednak, jak widzieliśmy wyżej, przewodnictwo zmniejsza się tylko w okolicy bieguna dodatniego, przy średnich zaś, jak to z doświadczenia Grlinhagena i Hermanna wypada, zmienia się na całej przestrzeni, na której działa prąd stały, jakkolwiek zawsze obniżenie przewodnictwa występuje wcześniej w okolicy bieguna dodatniego. Jeżeli prąd stały zostaje przerwany i bezpośrednio po przerwaniu prądu zbadamy ponownie pobudliwość nerwu w okolicy obu biegunów, to możemy stwierdzić. że wkrótce po przerwaniu pobudliwość przedstawia stosunek odwrotny, a mianowicie zwiększa się w okolicy bieguna dodatniego i zmniejsza się w okolicy bieguna ujemnego. Zmiana ta jednak bardzo szybko ustępuje i nerw wraca do stanu pierwotnego. Zmiany elektrotoniczne możemy jednak obserwować tylko na nerwach wyciętych i ułożonych bezpośrednio na elektrodach prądu stałego; jeżeli zaś prądem stałym działamy na nerwy nie wycięte, np. przykładamy elektrody prądu stałego w pewnej odległości od siebie do skóry w miejscu, w którem przebiega ten lub inny nerw ruchowy, to zmian w pobudliwości nerwu, przynajmniej w tym stopniu, jak w nerwach wyciętych, nie spostrzegamy. To odmienne zachowanie się nerwu, pozostającego wśród innych tkanek, tłumaczy. Podnosząc silę prądu, możemy stopniowo dojść do takiej siły, przy której otrzymujemy skurcz tak w chwili zamykania, jako też otwierania. Natężenie takiego prądu waha się pomiędzy 0,000001 a 0,00001 Amp. W tym przypadku możemy również stwierdzić, Oznaczając dokładnie czas, w którym powstaje skurcz po zamknięciu lub otwarciu prądu, że w chwili zamykania stan czynny w nerWie wychodzi z okolicy katody, chwili zaś otwierania z okolicy anody. Ponieważ, jak widzieliśmy wyżej, w chwili powstawania elektrotonu wzrasta pobudliwość w okoliey bieguna ujemnego, w chwili zaś znikania w okolicy bieguna dodatniego, widzimy więc, . że stan czynny powstaje za każdym razem w okolicy, w której pobudliwość nagle wzrasta, a więc zawsze wychodzi z miejsca poDniesionej pobudliwości. [patrz też: nfz łódź sanatoria lista oczekujących,osłonka schwanna ,dermatolog na nfz gdańsk]

Powiązane tematy z artykułem: dermatolog na nfz gdańsk nfz łódź sanatoria lista oczekujących osłonka schwanna