Nerwy językowe

Dotychczas jednak sprawy nie możemy uważać za zupełnie rozstrzygniętą, jakkolwiek przytaczano niektóre fakty jako przemawiające za przewodzeniem w obu kierunkach. Doświadczenia Philipeaux, Vulpiana i innych, w których starano się wywołać zrost nerwów czuciowych z nerwami ruchowymi, up. językowego z podjęzykowym, i których po zgojeniu się dośrodkowego końca nerwu podjęzykowego jako ruchowego z końcem obwodowym nerwu językowego, jako czuciowego udało się autorom otrzymać wskutek podrażnienia nerwu podjęzykowego powyżej zrostu skurcz mięśni języka, musimy wobec nowszych doświadczeń w zupełności pominąć. Z jednej strony bowiem nie ulega. wątpliwości, że nerwy językowe zawierają także włókna ruchowe, z drugiej — obecnie wiemy na pewno, że przy zrastaniu nerwu włókna osiowe dośrodkowego odcinka wrastają w odcinek obwodowy—a więc rzeczywiście w tym przypadku włókna ruchowe nerwu podjęzykowego mogły na nowo powstać i przerosnąć częściowo nerw językowy, aż do samych mięśni. Również nie możemy uwzględnić doświadczeń, w których przy podrażnieniu pewnych gałązek pni nerwów ruchowych, otrzymywano skurcz w mięśniach, połączonych z innemi gałązkami tego samego pnia bezpośrednio niepodrażnionemi, albowiem i w tych doświadczeniach skurcz także doświadczenia Babuchina na gałązkach nerwu narządu elektrycznego drętwy (Malopterus), u której drażnienie dośrodkowego końca pojedynczych włókienek wywoływało czynność całego narządu. Właściwie posiadamy tylko jeden fakt, który z przewodzeniem nerwów w obu  to wahanie wsteczne prądu nerwowego, które, towarzysząc stanowi czynnemu w nerwach, rozchodzi się rzeczywiście w obu kierunkach. Ponieważ pnie nerwowe złożone są zwykle z włókien dośrodkowych i odśrodkowych i stosunek tych włókien w pniach nerwowych dotychczas nie jest dokładnie oznaczony, a więc przy podrażnieniu każdego pnia nerwowego jedne L włókien mogą przewodzić stan czynny w jednym kierunku, drugie zaś w drugim; w ten sposób moglibyśmy otrzymać w obu końcach, podobnie jak w mięśniach, zmianę prądu spoczynkowego, względnie prądy czynnościowe, które bynajmniej nie dowodziłyby, że każde włókno zdolne jest przewodzić stan czynny w obu kierunkach. Atoli badania zmian elektrycznych w korzeniach przednich podczas drażnień nerwu siedzeniowego świadczy, że faktyczne zmiany elektryczne mogą powstawać po obu stronach miejsca drażnionego w nerwie. Szybkość przewodzenia stanu czynnego w nerwach. Oznaczenie szybkości, z którą stan czynny przenosi się4 w nerwach, jest zdobycz nowszych czasów. Jeszcze w r. 1844 znakomity fizyolog Johannnes Mtiller twierdził, że czas, potrzebny do przejścia stanu czynnego od powierzchni czuciowej do mózgu i rdzenia i stąd do części obwodowych, up. do mięśni, jest nieskończenie mały i nie daje się określić. W kilka lat jednak później doświadczenia Helmholtza wykazały, że, przeciwnie, czas ten można oznaczyć i że szybkość, z którą stan czynny w nerwach się przenosi, jest stosunkowo bardzo mała. [podobne:nfz skierowanie na leczenie uzdrowiskowe, adapalen, badanie emg warszawa ]

Powiązane tematy z artykułem: adapalen badanie emg warszawa nfz skierowanie na leczenie uzdrowiskowe