Nerwy obwodowe

Nerwy są to Sznury, przebiegające w ustroju zwykle od rdzenia ku obwodowi w pochwach złożonych z tkanki łącznej, Każdy taki sznur składa się z cienkich włókien, które nazywamy włóknami nerwowymi, Włókna w sznurach nerwowych możemy podzielić na dwie kategorye: na włókna bezrdzenne i rdzenne. Włókna bezrdzenne są złożone z cienkiej osłonki, posiadającej na wewnętrznej stronie jądra, i części środkowej, otoczonej osłonką, którą nazywamy włóknem osiowym ; osłonka nosi nazwę osłonki Schwanna, a jej jądra nazwę jąder Schwanna. Włókna nerwowe bezrdzenne noszą jeszcze nazwę włókien szarych lub Remakowskich. Włókna rdzenne prócz włókna osiowego i osłonki Schwanna posiadają jeszcze drugą osłonkę, mniej lub więcej grubą, która się znajduje na wewnątrz osłonki Sellwanna, jest to tak zw. osłonka Na preparatach, sporządzonych przez ustalenie nerwów w układzie nadosmowym, a nawet w preparatach świeżych, sporządzonych z nerwów żywych w płynach obojętnych, możemy stwierdzić, że osłonka rdzenna w pewnych miejscach zostaje przerwaną; w miejscach tych osłonka Schwanna zagłębia się, tworzy przewężenie i dochodzi aż do włókna osiowego. Odległość jednego przewężenia od drugiego w rozmaitych nerwach jest rozmaita, przeciętnie wynosi ona u człowieka od do mm. U osobników młodych odległości te są znacznie mniejsze, jak również w nerwach cienkich zwykle są mniejsze, niż w nerwach grubych, Między każdą parą przewężeń mniej więcej w środku pod osłonką Schwanna znajdujemy także jądro, zwykle otoczone pewną ilością protoplazmy. Wskutek układu protoplazmy jądro wraz z nią posiada na podłużnych przekrojach lub w nerwach wyosobnionych kształt wrzecionowaty, na poprzecznych — kształt półksiężyca. Azotan srebrowy, działając na świeże włókna nerwowe, zostaje w owych przewężeniach Ranvierowskich odtleniony i tworzy tzw. krzyże Ranwierowskie, które świadczą, że w tych miejscach osłonka Schwanna jednego odcinka zostaje sklejona za pomocą substancyi kitowej z osłonką odcinka drugiego. Całą więc przestrzeń między jednem przewężeniem a drugiem, uważamy obecnie jako jedną komórkę, w której osłonka Schwanna jest osłonką zewnętrzną, jądro, protoplazma i myelina jej treścią. Włókno osiowe nie należy do składu komórki i zwykle bez przerwy ciągnie się od komórki nerwowej  rdzeniu lub innem miejscu położonej, aż do zakończeń obwodowych. Nadto w samej osłonce rdzennej znajdujemy w pewnych miejscach lejkowate przerwy, które noszą nazwę przerw Schmidt Lantermanna, W przerwach tych znajdujemy również albo przeźroczystą treść odmiennej natury, niż myelina, albo nawet mniej lub więcej ziarnistą protoplazmę. [przypisy: endometrioza,serwis niszczarek ,usg żył kończyn dolnych ]

Powiązane tematy z artykułem: endometrioza serwis niszczarek usg żył kończyn dolnych