Objętość mięśnia

Jeżeli rytm podrażnień znajduje się w granicach tężca zupełnego, zmiana rytmu podniet o tyle tylko wpływa na produkcyę ciepła, ile przytem zmienia się wielkość skurczu mięśnia, czyli jego własności dynamiczne. Drugiem bardzo ważnem zagadnieniem z termodynamiki mięśnia jest kwestya wydajności pracy mięśnia, to jest stosunku pracy mechanicznej i ogólnej ilości uwolnionej w mięśniu energii. W tym celu raz wywołujemy skurcz mięśnia obciążonego, urządzając doświadczenie w ten sposób, żeby ciężar podniesiony przez mięsień wrócił po skurczu do położenia pierwotnego — całkowita ilość uwolnionej energii zjawia się w postaci ciepła; następnie ciężar zdejmujemy w chwili, gdy mięsień osiągnął szczyt skurczu — wtedy ilość ciepła w mięśniu powstającego będzie mniejsza dzięki temu, że część energii wyszła niejako na zewnątrz i przekształciła się w energię położenia podniesionego ciężaru. Można zresztą i w pierwszym przypadku obliczyć pracę mechaniczną mięśnia, mnożąc ciężar przez wysokość skurczu. Z doświadczeń tych wynika, Że mięsień może prze ksztalea6 na pracę użyteczną średnio licząc jedną czwartą ogólnej ilości wyswobodzonej podczas skurczu energii, Jeżelibyśmy zechcieli mięsień porównać z motorami cieplnymi, musielibyśmy uznać, Że taka wydajność jest bardzo znaczna; według wszelkiego jednak prawdopodobieństwa mięsień nie jest motorem cieplnym, to jest energia, która się uwalnia przy zmianach chemicznych nie zamienia się nasamprzód w ciepło, a następnie ciepło w pracę, lecz jakąś inną drogą przechodzi wprost w pracę, ciepło zaś się zjawia jak zjawisko towarzyszące. Wobec zmiany kształtu mięśnia podczas przejścia w stan czynny nasuwa się pytanie, ezy przytem nie ulega zmianie także jego objętość. W celu wyjaśnienia tego pytania umieszczamy mięsień w naczyniu szklanem, szczelnie zamkniętem korkiem, przez który przechodzi rurka włoskowata; naczynie to jest właściwie mówiąc piknometrem, służącym jak wiadomo do oznaczania ciężaru gatunkowego cieczy. Jeżeli taki piknometr z zawartym w nim mięśniem wypełnimy płynem Ringera aż do znaku w rurce włoskowatej i następnie mięsień podrażnimy (w tym celu w naczynie wtopione są druciki platynowe) to poziom cieczy w rurce włoskowatej nie zmieni się wcale, a więc objętość mięśnia podczas skurczu nie ulega zmianie.  Mięsień w stanie spoczynku posiada małą, ale doskonałą sprężyst0ŚĆ; to znaczy, Że pod wpływem małych ciężarów wydłuża się znacznie i po usunięciu siły rozciągającej wraca do długości pierwotnej. Jednakże pod wpływem obciążenia mięsień nie od razu się wydłuża całkowicie, lecz z początku wydłuża się szybko. następnie wolniej i wydłużenie długi czas wzrasta ; po usunięciu ciężaru powrót do długości pierwotnej odbywa się również z początku szybko, potem coraz wolniej, zawsze więc przedstawia pewne opóźnienie. Wydłużenie mięśnia nie jest proporcyonalne do obciążenia lecz zmniejsza się w miarę wzrostu siły rozciągającej i z tego powodu zależność wydłużenia od obciążenia ma charakter hyperboli. Sprężystość mięśnia w czasie skurczu jest mniejsza niż w spoczynku, to zn., że mięsień podczas skurczu pod wpływem tych samych obciążeń więcej się wydłuża. To też obciążając mięsień czynny i nieczynny, znajdujemy w końcu taki ciężar, przy którym długość mięśnia w obu tych stanach pozostaje mniej więcej jednakowa. W organizmie żywym mięśnie znajdują się zawsze w stanie pewnego napięcia, jakby w słabym stanie czynnym, po przecięciu. [patrz też: nfz łódź sanatoria lista oczekujących,osłonka schwanna ,dermatolog na nfz gdańsk ]

Powiązane tematy z artykułem: dermatolog na nfz gdańsk nfz łódź sanatoria lista oczekujących osłonka schwanna