Termodynamika mięśnia

Pozostało nam jeszcze rozpatrzeć znużenie wywołane skurczami dowolnymi mięśnia, znajdującego się w normalnem swem położeniu w organizmie. Zjawiska te są bardzo złożone, gdyż przyjmuje w nich udział i układ nerwowy ośrodkowy i zakończenia nerwowe, nie mówiąc już o samym mięśniu. Nie można nawet z pewnością twierdzić, gdzie obserwowane w tych warunkach znużenie jest umiejscowione, gdyż mięśnie palca, na podniety bezpośrednie, elektryczne mogą jeszcze reagować nawet wtedy, gdy skurczu dowolnego już nie otrzymamy. Ponieważ jednak badania tego rodzaju mają duże znaczenie praktyczne, więc musimy nad nimi trochę się zatrzymać. Dla obserwacyi tych używamy zwykle tak zwanego ergografu; składa się on z podstawy, na której umieszczamy przedramię; na palec środkowy zakładamy pętlę skórzaną, do której przyczepiony jest sznur, przerzucony przez blok. Continue reading „Termodynamika mięśnia”

Znużenie mięśnia

Jeżeli mięsień drażnimy rytmicznie dostatecznie często, to po pewnym czasie widzimy, że skurcze stają się coraz słabsze i wreszcie zupełnie znikają, mięsień przestaje reagować na podniety mówimy wtedy, że jest z nużony. O ile drażnienie przerwiemy na czas pewien, to stan ten stopniowo ustępuje – mięsień wypoczywa. Badając zjawisko to dokładniej, zauważymy, żewiera wpływ na charakter krzywej mięśnia. Cały skurcz staje się dłuższy niż normalnie, przytem rozciągnięciu ulega głównie faza rozkurczu, podczas gdy okres skurczu zmienia się stosunkowo mało ; jednocześnie zmienia się także wysokość skurczu. Jeżeli używamy podniet słabych, t. Continue reading „Znużenie mięśnia”

Przemiana gazowa w mięśniu

Mięsień żywy, podobnie jak wszystkie tkanki, pochłania tlen i wydziela dwutlenek węgla. Wielkość tej przemiany gazowej nie idzie równolegle z pobudliwością mięśnia, gdyż nie zmienia się po jej zniknięciu, np. wskutek zanurzenia mięśnia do roztworu cukru trzcinowego. Po wycięciu z organizmu mięśnia oddychanie jego szybko słabnie i ciągu pięciu godzin spada do polowy albo i mniej wielkości początkowej, nawet wtedy jeżeli pobudliwość zostaje bez zmiany (Thunberg). Zdaje się, że pewną rolę gra tutaj niedostateczne zaopatrzenie mięśnia tlen; będąc zawieszony powietrzu, a nie otrzymując go po przez naczynia krwionośne, mięsień, nawet najcieńszy, jest zawsze w powietrzu w stanie lekkiego przyduszenia, to też zwykle doświadczenia czynimy w czystym tlenie, ale i tu prawdopodobnie oddychanie nie odbywa się normalnie. Continue reading „Przemiana gazowa w mięśniu”

Włókno mięsne

Godną uwagi jest rzeczą, że szeregi podobne kationów otrzymujemy badając wiele koloidów przez chlorki metali alkalicznych. Zwrócić należy jeszcze uwagę na szczegół następujący: już poprzednio zauważyliśmy, że włókno mięsne jest dla soli nieorganicznych nieprzepuszczalne, utraty przeto pobudliwości w roztworach nieelektrolitów nie można sobie tłumaczyć jako wyługowania soli z wnętrza włókna; analizy bezpośrednie również tego dowodzą. Zjawisko przeto musi się rozgrywać na powierzchni, w błonie włókna mięśniowego, w której muszą, się zmieniać własności koloidalne. Ze mamy tu do czynienia z własnościami koloidów, tego dowodzi przede wszystkiem wyżej opisany szereg kationów oraz wpływ anionów, do którego zaraz przejdziemy. Dla zbadania tej sprawy mięśnie z roztworu cukru przenosimy do roztworu soli sodowych, a koncentracyi mniej więcej odpowiada NaCl; każdy taki roztwór czynimy izosmotycznym z mięśniem przez dodanie cukru trzcinowego. Continue reading „Włókno mięsne”