Brak zólci nie pozwala na wchlanianie sie witaminy K

Brak żółci nie pozwala na wchłanianie się witaminy K. Dla uczynnienia protrombiny pod wpływem trombokinazy konieczne jest, w myśl nowszych poglądów, współdziałanie licznych tzw. akceleratorów, które przyspieszają proces krzepnięcia krwi, w przeciwieństwie do heparyny, która hamuje ten proces. Są to ciała białkowe o charakterze enzymów, a stanowi je czynnik Ovrena, będący prawdopodobnie identyczny z trombotropiną Kudriaszewa, z czynnikiem labilnym Quicka i globuliną akceleracyjną Seegersa. Te akceleratory biorą udział w pierwszym okresie krzepnięcia w obecności jonów wapnia przyspieszają one znacznie reakcję trombokinazy z protrombiną. Continue reading „Brak zólci nie pozwala na wchlanianie sie witaminy K”

Zwiekszenie sie zawartosci albumin obniza lepkosc krwi

Zwiększenie się zawartości albumin obniża lepkość krwi, zwiększenie się globulin podnosi ją. Lepkość krwi zwiększa się we wszystkich sprawach, w których występuje zagęszczenie krwi, jak np. w zwiększeniu się liczby krwinek czerwonych i białych, w sinicach różnego pochodzenia, w zatruciu bojowymi środkami chemicznymi i innych. Kwasy i zasady oraz sole bromu i chloru zwiększają, natomiast sole jodowe obniżają lepkość krwi. Na stopień lepkości krwi wpływa tarczyca i tylna część przysadki mózgowej. Continue reading „Zwiekszenie sie zawartosci albumin obniza lepkosc krwi”

Krew calkowita wykazuje lepkosc

W stanach przebiegających z hydremią napięcie powierzchniowe podnosi się. Krew całkowita wykazuje lepkość, która jest prawie 5 razy większa niż lepkość wody. Lepkość dla wody wynosi 1, dla krwi zaś waha się w granicach 4,5-5. Lepkość osocza jest mniejsza i wynosi 1,56–1,78. Ta różnica pomiędzy lepkością krwi całkowitej i osocza pochodzi stąd, że lepkość krwi całkowitej jest spowodowana przede wszystkim zawartością w niej elementów morfotycznych, ich wielkością i nasyceniem hemoglobiną. Continue reading „Krew calkowita wykazuje lepkosc”

Czynniki regulujace i utrzymujace stalosc pH krwi

Czynniki regulujące i utrzymujące stałość pH krwi sprawiają, że nawet w stanach patologicznych pH krwi utrzymuje się na właściwym i prawidłowym poziomie, kosztem znacznego niejednokrotnie spadku zasobów zasad we krwi. Dopiero przy znacznym nagromadzeniu się w ustroju wytworów kwaśnych i niemożności ich zobojętniania przez zasoby zasadowe, pH krwi przesuwa się w stronę kwaśną Nad mierna zaś strata wytworów kwaśnych może doprowadzić do przesunięcia pH w stronę zasadową. Zakwaszenie krwi widzimy w daleko posuniętej cukrzycy, w której nagromadzają się we krwi ciała ketonowe powstające z niecałkowitego spalania tłuszczów, w ciężkich stanach zapalenia nerek i ich niewydolności, w których nerka nie usuwa wartości kwaśnych, oraz w stanach przebiegających z zaburzeniem procesów utleniających, występujących na tle daleko posuniętej niewydolności krążenia, ciężkiego zapalenia płuc, toksycznego obrzęku płuc i innych. Przesunięcie pH krwi w stronę zasadową spotyka się w tężyczce. Napięcie powierzchniowe krwi wynosi 0,881, czyli jest mniejsze niż wody przekroplonej, której napięcie powierzchniowe przyjęto za L W różnych sprawach patologicznych napięcie powierzchniowe krwi zmienia się. Continue reading „Czynniki regulujace i utrzymujace stalosc pH krwi”

Wlasciwosc przewodzenia elektrycznego osocza krwi

Właściwość przewodzenia elektrycznego osocza krwi jest związana z zawartością w osoczu jonów. Przewodzenie elektryczne osocza w stanach prawidłowych waha się średnio w temperaturze 180 w granicach 106. 10-4- 119. 10-4 jednostek przewodzenia. Jednostka przewodzenia jest siemens, który jest równy odwrotności oma. Continue reading „Wlasciwosc przewodzenia elektrycznego osocza krwi”

Zwykle krwinki

Jeżeli w roztworze mniej będzie soli, czyli ciśnienie osmotyczne roztworu będzie mniejsze niż krwinki, to woda z roztworu przechodzi do krwinki, która wtedy pęcznieje, pęka i hemoglobina przechodzi na zewnątrz. Krwinka wykazuje różną oporność na różne stopnie zmniejszenia się ciśnienia osmotycznego roztworu. Zwykle krwinki prawidłowe są jeszcze oporne na zmianę ciśnienia osmotycznego odpowiadającego 0,46 % zawartości soli kuchennej w roztworze. W niektórych stanach patologicznych krwinki wykazują hemolizę już przy niewielkich obniżeniach stężenia soli kuchennej w roztworze, np. przy 0,6-0,7 % zawartości soli w roztworze. Continue reading „Zwykle krwinki”

Cisnienie osmotyczne

Na ciśnienie osmotyczne krwi wpływa zawartość kwasu węglowego we krwi. W związku z tym ciśnienie osmotyczne zwiększa się w tych stanach patologicznych, w których we krwi nagromadza się w większej ilości kwas węglowy. Widzimy to w zaburzeniach oddychania, niewydolności krążenia, w zaburzeniach przemiany materii i innych sprawach chorobowych. Ciśnienie osmotyczne wzrasta w hypohydremii i we wszystkich sprawach chorobowych, w których sole i wytwory przemiany materii zatrzymują się w tkankach. Zwłaszcza widzimy to w niektórych chorobach nerek i mocznicy, w których punkt zamarzania krwi może wynosić – 0,6 lub – 0,70. Continue reading „Cisnienie osmotyczne”

Przyspieszenie opadania krwinek

Przyśpieszenie opadania krwinek widzimy w posocznicach, gruźlicy, gośćcu stawowym, w durach, w stanach zapalnych, chorobach zakaźnych, w zawale mięśnia sercowego, w nowotworach złośliwych, niedokrwistościach i innych sprawach chorobowych. Należy pamiętać, że wyższa temperatura otoczenia przyśpiesza opadanie krwinek, w związku, z czym badanie powinno odbywać się w temperaturze niższej od 150. Wpływ na szybkość opadania krwinek wywiera też układ nerwowy wegetatywny. Ryżewski w naszym zakładzie wykazał, że przyśpieszenie opadania krwinek u zwierząt wywołane procesem patologicznym można zwolnić przez zwiększenie napięcia układu nerwu błędnego. Przyśpieszenie natomiast opadania można uzyskać przez zwiększenie napięcia układu nerwu współczulnego. Continue reading „Przyspieszenie opadania krwinek”

Koloidy bialkowe

W warunkach prawidłowych szybkość opadania krwinek wynosi u mężczyzn przeciętnie 2-6 mm specjalnie skalibrowanej rurki, u kobiet zaś 3-10 mm na godzinę. Istota odczynu Biernackiego polega na tym, że krwinki czerwone w łożysku krwionośnym tworzą jednolitą zawiesinę dzięki ujemnemu ich ładunkowi elektrycznemu. Ładunek ten sprawia, że krwinki czerwone odpychają się wzajemnie i nie mogą sklejać się. Koloidy białkowe posiadają dodatni ładunek elektryczny, przy czym globuliny, a zwłaszcza fibrynogen, mają silniejszy ładunek niż albuminy. We krwi pobranej do naczynia krwinki czerwone tracą swój ujemny ładunek elektryczny pod wpływem dodatniego ładunku białek osocza. Continue reading „Koloidy bialkowe”

ZMIANY WLASCIWOSCI FIZYCZNYCH

Ciężar gatunkowy krwi zależy od zawartości w niej krwinek czerwonych, ściślej od hemoglobiny w nich zawartej, oraz białek osocza. Zawartość soli, cukru, mocznika, barwników żółciowych i innych ciał nie ma większego wpływu na zachowanie się ciężaru gatunkowego krwi. W związku z tym, że zawartość, białek w osoczu może się zmieniać, zwłaszcza w warunkach patologicznych, to ciężar gatunkowy krwi ulega niekiedy znacznym odchyleniom od prawidłowego. Ciężar gatunkowy krwi zwiększa się w stanach, którym towarzyszy utrata wody ze krwi, w wytężonej pracy fizycznej, w wysokiej ciepłocie, w długotrwałych biegunkach, w oparzeniach i innych sprawach przebiegających z hypohydremią, Zmniejszanie się ciężaru gatunkowego powstaje w niedokrwistościach przebiegających ze spadkiem liczby krwinek czerwonych i w stanach, w których zwiększa się zawartość wody we krwi, czyli w hyperhydremii. Krwinki mające wyższy ciężar gatunkowy niż osocze opadają we krwi niekrzepnącej na dno naczynia, do którego pobrano krew. Continue reading „ZMIANY WLASCIWOSCI FIZYCZNYCH”