Chronoskopy

Mając nerw pewnej długości, można, go podrażnić, jak przedstawiono na rycinie, w dwóch punktach : w punkcie najbardziej oddalonym od mięśnia i w punkcie leżącym tuż obok mięśnia Jeżeli czas, potrzebny dla przejścia stanu czynnnego od jednego miejsca podrażnienia nerwu do drugiego, jest nieskończenie mały, to oczywiście przy dokładnem ustawieniu przyrządu odchylenia w busoli muszą być w obu przypadkach, t. j. przy podrażnieniu w miejscu dalszem i bliższem jednakowe. Z doświadczeń Helmholłza okazało się, że przeciwnie, czas ten przy podrażnieniu punktu dalej leżącego na nerwie jest znacznie dłuższy od czasu, który upływa przy podrażnieniu nerwu w miejscu, leżącem tuż obok mięśnia. Określając różnicę czasu przy podrażnieniach w obu tych punktach i znając odległość jednego punktu od drugiego, już bardzo łatwo oznaczyć szybkość, z jaką stan czynny przenosi się po nerwie. Continue reading „Chronoskopy”

Metoda Helmholtza

Dla oznaczenia szybkości stanu czynnego w nerwach, możemy się posługiwać z małemi modyfikacyami samą metodą, którą pierwszy raz zastosował Helmholtz w roku 1850. Punktem wyjścia doświadczeń Helmholtza były następujące spostrzeżenia astronomów. W końcu XVIII w. astronomowie zwrócili uwagę, że zawsze istnieją pewne różnice w oznaczeniu czasu pojawienia się zjawisk astronomicznych w spostrzeżeniach rozmaitych  przytem różnice w oznaczeniu czasu dla dwóch obserwatorów są zawsze stale; różnice tę nazwano równaniem osobistem. Dla wytłumaczenia tego faktu, pierwszy, o ile wiadomo, Nikolai przypuszczał niejednostajną. Continue reading „Metoda Helmholtza”

Nerwy językowe

Dotychczas jednak sprawy nie możemy uważać za zupełnie rozstrzygniętą, jakkolwiek przytaczano niektóre fakty jako przemawiające za przewodzeniem w obu kierunkach. Doświadczenia Philipeaux, Vulpiana i innych, w których starano się wywołać zrost nerwów czuciowych z nerwami ruchowymi, up. językowego z podjęzykowym, i których po zgojeniu się dośrodkowego końca nerwu podjęzykowego jako ruchowego z końcem obwodowym nerwu językowego, jako czuciowego udało się autorom otrzymać wskutek podrażnienia nerwu podjęzykowego powyżej zrostu skurcz mięśni języka, musimy wobec nowszych doświadczeń w zupełności pominąć. Z jednej strony bowiem nie ulega. wątpliwości, że nerwy językowe zawierają także włókna ruchowe, z drugiej — obecnie wiemy na pewno, że przy zrastaniu nerwu włókna osiowe dośrodkowego odcinka wrastają w odcinek obwodowy—a więc rzeczywiście w tym przypadku włókna ruchowe nerwu podjęzykowego mogły na nowo powstać i przerosnąć częściowo nerw językowy, aż do samych mięśni. Continue reading „Nerwy językowe”

Własności nerwów

Drugą zasadniczą własnością nerwów jest ich zdolność przewodzenia stanu czynnego sposób zupełnie izolowany, t, j. własność, wskutek której stan czynny, powstając w pewnem włóknie nerwowem, przebiega tylko w tem włóknie i nie udziela się nigdzie włóknom sąsiednim. Izolacya ta jest rzeczywiście w układzie nerwowym w wysokim stopniu dokładna i dzięki jej możemy nie tylko odczuwać wpływy, działające na najrozmaitsze punkty naszej powierzchni czuciowej, jak np. skóry, oka i t, p., lecz także rozróżniać najdrobniejsze przedmioty, których obrazy powstają w oku w polu naszego widzenia. O tej zdolności przewodzenia stanu czynnego  sposób izolowany możemy się również przekonać i na nerwach ruchowych; uszkadzając np. Continue reading „Własności nerwów”