Własności chemiczne mięśni poprzecznie prążkowanych

W skład mięśni poprzecznie prążkowanych wchodzą przede wszystkiem ciała białkowe różnych kategoryi, dalej różne substancye azotowe  tłuszcze, węglowodany, kwasy organiczne, barwniki i sole. Rozróżniać trzeba białka plazmy mięśniowej, w wodzie rozpuszczalne, ale łatwo przechodzące w odmiany nierozpuszczalne, oraz białka mięśniowe w wodzie nierozpuszczalne. Dla przygotowania plazmy, zaraz po zabiciu zwierzęcia przemywamy mięsień silnie ochlodzonym roztworem fizyologicznym soli kuchennej dla usunięcia krwi, potem szybko rozcinamy go na kawalki i zamrażamy. Taki śnieg mięśniowy wyciskamy silnie, a ciecz tą drogą otrzymana stanowi właśnie plazmę. W niej znajdujemy dwa rodzaje białek: myozynę należącą do grupy bulinów, a więc dającą się strącić przez dializę przez połowiczne nasycenie siarczanem amonu i myogenę, znajdującą się w ilości trzy do sześciu razy większej. Continue reading „Własności chemiczne mięśni poprzecznie prążkowanych”

Rurki platynowe

Mikrokalorymetr ten składa się z dwóch rurek platynowych wtopionych w szersze nieco szklane, Te ostatnie połączone Są grubościenną długą rurką włoskowatą. Srednica rurek platynowych wynosi około 8 mm. Przestrzeń między rurkami platynowemi i szklanemi wypełniona jest do polowy eterem bezwodnym, a część górna oraz rurka włoskowata zawiera tylko parę eteru. Jeżeli mięsień umieszczony we wnętrzu rurki platynowej będzie wytwarzał ciepło, to nieco eteru w przylegającej przestrzeni zamieni się na parę i przez to przesunąć się musi kropelka eteru, służąca za indeks i utworzona w rurce włoskowatej przez miejscowe jej ochłodzenie. Ruchy tej kropelki obserwujemy przez lunetę. Continue reading „Rurki platynowe”

Termodynamika mięśnia

Pozostało nam jeszcze rozpatrzeć znużenie wywołane skurczami dowolnymi mięśnia, znajdującego się w normalnem swem położeniu w organizmie. Zjawiska te są bardzo złożone, gdyż przyjmuje w nich udział i układ nerwowy ośrodkowy i zakończenia nerwowe, nie mówiąc już o samym mięśniu. Nie można nawet z pewnością twierdzić, gdzie obserwowane w tych warunkach znużenie jest umiejscowione, gdyż mięśnie palca, na podniety bezpośrednie, elektryczne mogą jeszcze reagować nawet wtedy, gdy skurczu dowolnego już nie otrzymamy. Ponieważ jednak badania tego rodzaju mają duże znaczenie praktyczne, więc musimy nad nimi trochę się zatrzymać. Dla obserwacyi tych używamy zwykle tak zwanego ergografu; składa się on z podstawy, na której umieszczamy przedramię; na palec środkowy zakładamy pętlę skórzaną, do której przyczepiony jest sznur, przerzucony przez blok. Continue reading „Termodynamika mięśnia”

Znużenie mięśnia

Jeżeli mięsień drażnimy rytmicznie dostatecznie często, to po pewnym czasie widzimy, że skurcze stają się coraz słabsze i wreszcie zupełnie znikają, mięsień przestaje reagować na podniety mówimy wtedy, że jest z nużony. O ile drażnienie przerwiemy na czas pewien, to stan ten stopniowo ustępuje – mięsień wypoczywa. Badając zjawisko to dokładniej, zauważymy, żewiera wpływ na charakter krzywej mięśnia. Cały skurcz staje się dłuższy niż normalnie, przytem rozciągnięciu ulega głównie faza rozkurczu, podczas gdy okres skurczu zmienia się stosunkowo mało ; jednocześnie zmienia się także wysokość skurczu. Jeżeli używamy podniet słabych, t. Continue reading „Znużenie mięśnia”