Zwiekszenie sie zawartosci albumin obniza lepkosc krwi

Zwiększenie się zawartości albumin obniża lepkość krwi, zwiększenie się globulin podnosi ją. Lepkość krwi zwiększa się we wszystkich sprawach, w których występuje zagęszczenie krwi, jak np. w zwiększeniu się liczby krwinek czerwonych i białych, w sinicach różnego pochodzenia, w zatruciu bojowymi środkami chemicznymi i innych. Kwasy i zasady oraz sole bromu i chloru zwiększają, natomiast sole jodowe obniżają lepkość krwi. Na stopień lepkości krwi wpływa tarczyca i tylna część przysadki mózgowej. Continue reading „Zwiekszenie sie zawartosci albumin obniza lepkosc krwi”

Brak zólci nie pozwala na wchlanianie sie witaminy K

Brak żółci nie pozwala na wchłanianie się witaminy K. Dla uczynnienia protrombiny pod wpływem trombokinazy konieczne jest, w myśl nowszych poglądów, współdziałanie licznych tzw. akceleratorów, które przyspieszają proces krzepnięcia krwi, w przeciwieństwie do heparyny, która hamuje ten proces. Są to ciała białkowe o charakterze enzymów, a stanowi je czynnik Ovrena, będący prawdopodobnie identyczny z trombotropiną Kudriaszewa, z czynnikiem labilnym Quicka i globuliną akceleracyjną Seegersa. Te akceleratory biorą udział w pierwszym okresie krzepnięcia w obecności jonów wapnia przyspieszają one znacznie reakcję trombokinazy z protrombiną. Continue reading „Brak zólci nie pozwala na wchlanianie sie witaminy K”

Analiza DNA wirusa Epstein-Barr w osoczu na obecność raka nosogardzieli ad 8

Nawet małe nowotwory mogą uwalniać do krążenia wystarczającą ilość DNA, aby umożliwić czułe wykrycie. Ponieważ okres półtrwania klirensu DNA EBV w osoczu wynosi tylko 2 godziny, 35 aby utrzymać poziom równowagi DNA EBV w osoczu przy genomach 20 EBV na mililitr, tym niższa granica wykrywalności naszego testu, milion genomów EBV musi zostać uwolniona od komórek nowotworowych do plazmy każdego dnia. Na podstawie założenia, że każda komórka nowotworowa przenosi 50 genomów EBV, 36 jest to równoważne obrotowi 200 000 komórek rakowych dziennie. Ten obrót komórek nowotworowych nosogardzieli jest znaczący, biorąc pod uwagę, że 47% uczestników z chorobą, która została zidentyfikowana podczas badań przesiewowych, miało chorobę stopnia I. Badania przesiewowe na nowotwory, które nie są związane z infekcjami wirusowymi, byłyby trudniejsze z technicznego punktu widzenia, ponieważ konieczne byłoby wykrycie genetycznych i epigenetycznych markerów innych niż sekwencje wirusowych DNA. Continue reading „Analiza DNA wirusa Epstein-Barr w osoczu na obecność raka nosogardzieli ad 8”

Analiza DNA wirusa Epstein-Barr w osoczu na obecność raka nosogardzieli ad 5

Nawrót choroby po leczeniu wystąpił tylko u pacjenta. Trzyletnia stopa przeżycia wolnego od progresji wśród uczestników z rakiem nosogardzieli, która została wykryta podczas badań przesiewowych była lepsza od tej wśród pacjentów w historycznej kohorcie (97% w porównaniu z 70%, współczynnik ryzyka, 0,10, 95% przedział ufności, 0,05 do 0,18; P <0,001 w teście log-rank) (Figura 2B) .20 Ryc. 3. Ryc. 3. Continue reading „Analiza DNA wirusa Epstein-Barr w osoczu na obecność raka nosogardzieli ad 5”

20-letnie ryzyko nawrotu raka piersi po zaprzestaniu leczenia endokrynologicznego po 5 latach

Podawanie terapii hormonalnej przez 5 lat znacznie zmniejsza częstość nawrotów podczas i po leczeniu u kobiet z wczesnym stadium raka piersi z receptorem estrogenowym (ER). Wydłużenie takiej terapii po ponad 5 latach zapewnia dalszą ochronę, ale ma dodatkowe skutki uboczne. Uzyskanie danych dotyczących bezwzględnego ryzyka późniejszego odległego nawrotu, jeśli terapia zakończy się po 5 latach, może pomóc w ustaleniu, czy należy przedłużyć leczenie. Metody
W tej metaanalizie wyników 88 badań z udziałem 62 923 kobiet z rakiem piersi z rozpoznaniem ER, które były wolne od choroby po 5 latach zaplanowanej endokrynologicznej terapii, wykorzystano analizy regresji Kaplana-Meiera i Coxa, stratyfikowane według próby i leczenia, do oceny związków średnicy guza i statusu węzłowego (TN), stopnia złośliwości guza i innych czynników z wynikami pacjentów w okresie od 5 do 20 lat.
Wyniki
Nawroty raka piersi występowały w stałym tempie w całym okresie badania od 5 do 20 lat. Continue reading „20-letnie ryzyko nawrotu raka piersi po zaprzestaniu leczenia endokrynologicznego po 5 latach”

Klonowa hematopoeza i ryzyko miażdżycowej choroby sercowo-naczyniowej

Hemopoeza klonalna o nieokreślonym potencjale (CHIP), którą definiuje się jako obecność rozszerzonego klonu somatycznych komórek krwi u osób bez innych nieprawidłowości hematologicznych, jest powszechna wśród osób starszych i wiąże się ze zwiększonym ryzykiem raka hematologicznego. Wcześniej znaleźliśmy wstępne dowody na związek CHIP z miażdżycową chorobą sercowo-naczyniową, ale charakter tego związku był niejasny. Metody
Wykorzystaliśmy sekwencjonowanie całego egzonu do wykrycia obecności CHIP w komórkach krwi obwodowej i związanej z tym obecności z chorobą niedokrwienną serca za pomocą próbek z czterech badań kliniczno-kontrolnych, w których wzięło udział 4726 uczestników z chorobą niedokrwienną serca i 3529 osób z grupy kontrolnej. Aby ocenić przyczynowość, zaburzyliśmy funkcję Tet2, drugiego najczęściej mutowanego genu związanego z klonalną hematopoezą, w komórkach hematopoetycznych myszy podatnych na miażdżycę.
Wyniki
W zagnieżdżonych analizach kliniczno-kontrolnych z dwóch prospektywnych kohort nosicieli CHIP ryzyko choroby wieńcowej było 1,9 razy większe niż u osób bez wzmożonego ryzyka (95% przedział ufności [CI], 1,4 do 2,7). Continue reading „Klonowa hematopoeza i ryzyko miażdżycowej choroby sercowo-naczyniowej”

Jednoczesna chemioterapia i radioterapia zachowawcza narządów w zaawansowanym raku krtani ad 7

Dwuletnie i pięcioletnie szacowane wskaźniki tego punktu końcowego wynosiły odpowiednio 59 procent i 43 procent dla pacjentów przypisanych indukcji cisplatyna plus fluorouracyl, a następnie radioterapii, 66 procent i 45 procent dla osób przypisanych do radioterapii z jednoczesną cisplatyną, oraz 53 procent i 38 procent dla osób przypisanych wyłącznie do radioterapii. Test statystyczny o określonym protokole nie dawał istotnej różnicy (P <0,05) w parach porównawczych między cisplatyną indukcyjną i fluorouracylem, a następnie radioterapią i radioterapią z równoczesną cisplatyną (P = 0,49) lub między cisplatyną indukcyjną i fluorouracylem, a następnie radioterapią i sama radioterapia (P = 0,08). Istniała jednak istotna różnica w czasie przeżycia bez laryngektomii, gdy jednoczesna radioterapia i cisplatyna były porównywane z samą radioterapią (P = 0,01). Wyniki przeżycia
Mediana czasu obserwacji wśród pacjentów, którzy przeżyli wynosiła 3,8 roku. Dwuletnie i pięcioletnie szacunki całkowitego przeżycia nie różniły się istotnie w zależności od leczenia: odpowiednio 76% i 55% dla cisplatyny indukcyjnej plus fluorouracyl, a następnie radioterapia, 74% i 54% dla radioterapii z równoczesną cisplatyną, i 75 procent i 56 procent dla samej radioterapii. Continue reading „Jednoczesna chemioterapia i radioterapia zachowawcza narządów w zaawansowanym raku krtani ad 7”