Przemiana gazowa w mięśniu

Mięsień żywy, podobnie jak wszystkie tkanki, pochłania tlen i wydziela dwutlenek węgla. Wielkość tej przemiany gazowej nie idzie równolegle z pobudliwością mięśnia, gdyż nie zmienia się po jej zniknięciu, np. wskutek zanurzenia mięśnia do roztworu cukru trzcinowego. Po wycięciu z organizmu mięśnia oddychanie jego szybko słabnie i ciągu pięciu godzin spada do polowy albo i mniej wielkości początkowej, nawet wtedy jeżeli pobudliwość zostaje bez zmiany (Thunberg). Zdaje się, że pewną rolę gra tutaj niedostateczne zaopatrzenie mięśnia tlen; będąc zawieszony powietrzu, a nie otrzymując go po przez naczynia krwionośne, mięsień, nawet najcieńszy, jest zawsze w powietrzu w stanie lekkiego przyduszenia, to też zwykle doświadczenia czynimy w czystym tlenie, ale i tu prawdopodobnie oddychanie nie odbywa się normalnie. Continue reading „Przemiana gazowa w mięśniu”

Włókno mięsne

Godną uwagi jest rzeczą, że szeregi podobne kationów otrzymujemy badając wiele koloidów przez chlorki metali alkalicznych. Zwrócić należy jeszcze uwagę na szczegół następujący: już poprzednio zauważyliśmy, że włókno mięsne jest dla soli nieorganicznych nieprzepuszczalne, utraty przeto pobudliwości w roztworach nieelektrolitów nie można sobie tłumaczyć jako wyługowania soli z wnętrza włókna; analizy bezpośrednie również tego dowodzą. Zjawisko przeto musi się rozgrywać na powierzchni, w błonie włókna mięśniowego, w której muszą, się zmieniać własności koloidalne. Ze mamy tu do czynienia z własnościami koloidów, tego dowodzi przede wszystkiem wyżej opisany szereg kationów oraz wpływ anionów, do którego zaraz przejdziemy. Dla zbadania tej sprawy mięśnie z roztworu cukru przenosimy do roztworu soli sodowych, a koncentracyi mniej więcej odpowiada NaCl; każdy taki roztwór czynimy izosmotycznym z mięśniem przez dodanie cukru trzcinowego. Continue reading „Włókno mięsne”

Komórki mięsne tęczówki

Na bodźce świetlne oddziaływają komórki mięsne tęczówki : włókna barwikonośne środkowej części kurczą się pod wpływem naświetlania, szczególnie światłem zielonem. Szybkie przejście z temperatury wyższej do niskiej, lub przeciwnie, ma na mięśnie gładkie dzialanie drażniące. Poza tem temperatura ma, jak we wszystkich komórkach, wpływ na szybkość przebiegu procesów natury chemicznej. Temperatury niskie, poniżej 10 stopni, wprowadzają mięśnie gładkie zwierząt ciepłokrwistych w skurcz stały, zwiększąją jego napięcie; powyżej tej temperatury napięcie zaczyna się rozluźniać, mięsień wiotczeje zupełnie ; dopiero powyżej 40 zaczyna się ponowne kurczenie, przechodzące około 500 w stężenie cieplne mięśnia. Przy niskieh temperaturach pobudliwość jest bardzo mała, wzrasta z rozluźnieniem napięcia; samorodne tętnienia zjawiają się dopiero przy temperaturach, w których mięsień jest zwiotczały. Continue reading „Komórki mięsne tęczówki”

Pobudliwośc i kurczliwość

O właściwościach mechanicznych mięśni gładkich nie da się wiele powiedzieć : trudno oddzielić silę skurczu mięśnia od samej spójności i elastyczności tkanki. Jeżeli obciążymy mięsień muszli ciężarem, który pokonywa jego napięcie tak, że mięsień zaczyna się wydłużać, to równowaga między obciążeniem mięśnia a jego elastycznością zupełnie się nie ustala i mięsień wcześniej obumiera. Na zatrutej atropiną wstędze z żołądka żaby wykazano, Że ciężary małe wydłużają ją stosunkowo znaczniej, niż większe ; po usunięciu ciężaru mięsień z początku powoli, później prędzej, ma wracać do pierwotnej długości, jakkolwiek jej nigdy nie dosięga. Zupełnie inaczej rzecz się ma w mięśniu normalnym, tak np. adduktor muszli skrócony dźwiga całemi godzinami ciężary, które go, gdy jest rozluźniony, łatwo rozdzierają. Continue reading „Pobudliwośc i kurczliwość”

uklad wegetatywny wplywa bezposrednio na zawartosc bialka we krwi lub na jego powstawanie

Czy układ wegetatywny wpływa bezpośrednio na zawartość białka we krwi lub na jego powstawanie, powodując zmiany ilościowe, czy też pośrednio przez rozwodnienie lub zagęszczenie krwi, o tym nie można się w tej chwili wypowiedzieć. Tak czy inaczej, wpływ jego na zawartość białka we krwi jest niewątpliwy, mechanizm zaś tego zjawiska wymaga dalszych badań doświadczalnych. Jeżeli sięgniemy do spraw chorobowych, które wpływają na zawartość białka w surowicy krwi to zobaczymy, że między innymi ostre choroby zakaźne obniżają ją. Wytłumaczenie tego zjawiska nie jest łatwe ze względu na powstawanie różnych okoliczności towarzyszących tym chorobom, w których może się zmieniać zawartość wody we krwi, a także może istnieć niedożywienie białkowe. Biorąc jednak pod uwagę, że w ostrych chorobach zakaźnych układ wegetatywny nie jest wolny od wpływu czynnika chorobotwórczego, należałoby sobie postawić pytanie, czy zmiany w zawartości białka we krwi nie są między innymi związane z układem wegetatywnym. Continue reading „uklad wegetatywny wplywa bezposrednio na zawartosc bialka we krwi lub na jego powstawanie”

Zwiekszenie zawartosci wapnia we krwi

Zwiększenie zawartości wapnia we krwi spotyka się bardzo rzadko, przede wszystkim zaś w stanach nadczynności przytarczyc oraz w stanach przebiegających ze wzmożeniem napięcia nerwów współczulnych. Zawartość potasu w osoczu wynosi 16-22 mg %, we krwi zaś całkowitej zawartość jego jest większa i wynosi średnio 150-190 mg%, gdyż krwinki czerwone zawierają go w zmiennych, lecz w dużych ilościach. W związku z tym podczas hemolizy krwinek czerwonych osocze krwi zawiera znacznie więcej potasu. Zwiększenie się zawartości potasu w osoczu krwi występuje również w innych stanach patologicznych, jak np. w niedoczynności nerek, co idzie w parze z azotemią, w tężyczce wskutek spadku poziomu wapnia, w cisawicy wskutek wzmożonego wydalania sodu oraz w stanach nerwicowych przebiegających ze wzmożonym napięciem nerwu błędnego lub obniżonym napięciem nerwu współczulnego. Continue reading „Zwiekszenie zawartosci wapnia we krwi”

Zwiększona przeżywalność z hamowaniem MEK w czerniaku zmutowanym BRAF AD 4

Zbieranie danych zostało przeprowadzone przez personel zatrudniony w każdym miejscu badania i było monitorowane przez sponsora. Pierwsi autorzy napisali pierwszy szkic manuskryptu, przy wsparciu ostatniego autora; wszyscy autorzy mieli pełny dostęp do danych z badań i byli zaangażowani w analizę danych. Wszyscy autorzy podjęli decyzję o przesłaniu manuskryptu do publikacji i zapewnili dokładność danych oraz wierność badania do protokołu. Wsparcie redakcyjne w formie usług graficznych zostało sfinansowane przez sponsora. Continue reading „Zwiększona przeżywalność z hamowaniem MEK w czerniaku zmutowanym BRAF AD 4”

Na krzepliwosc krwi wplywaja rózne czynniki.

U człowieka proces krzepnięcia krwi badany metodą Czubalskiego rozpoczyna się po 1-2 minuty od chwili jej pobrania, kończy się zaś po 4-5 minutach. Inne metody podają znacznie wyższe liczby dla czasu krzepnięcia krwi, nawet do 15 minut. Czas potrzebny do wytworzenia skrzepu od oliwili pobrania krwi nazywamy czasem krzepnięcia krwi. Jeżeli czas krzepnięcia krwi jest dłuższy niż normalnie, to świadczy on Q zmniejszeniu się krzepliwości, krótszy zaś o jej zwiększeniu się. Na krzepliwość krwi wpływają różne czynniki. Continue reading „Na krzepliwosc krwi wplywaja rózne czynniki.”

Analiza DNA wirusa Epstein-Barr w osoczu na obecność raka nosogardzieli cd

Uczestnicy z historią raka lub chorobami autoimmunologicznymi i ci otrzymujący ogólnoustrojową terapię glikokortykosteroidową lub immunosupresyjną zostali wyłączeni w celu zminimalizowania prawdopodobieństwa uzyskania wyników fałszywie dodatnich w DNA EBV w osoczu związanym z replikacją wirusa EBV u uczestników z obniżoną odpornością.19,25 Projekt badania i przetwarzanie próbek
Próbkę zawierającą 20 ml krwi żylnej uzyskano od każdego uczestnika przy rejestracji. DNA EBV w osoczu analizowano za pomocą testu reakcji łańcuchowej polimerazy w czasie rzeczywistym (PCR) ukierunkowanego na fragment BamHI-W genomu EBV, jak opisano wcześniej.17,27 Dolna granica wykrywalności testu wynosiła 20 EBV genomy na mililitr osocza.17,27 Wszystkie próbki analizowano w dwóch powtórzeniach. Sygnały amplifikacji w każdym powtórzeniu uznano za wynik dodatni, niezależnie od poziomu. U uczestników z dodatnimi wynikami kolejną próbkę krwi uzyskano około 4 tygodnie później.
Uczestnicy z uporczywie pozytywnymi wynikami, określani jako pozytywni wynikowo , zostali skierowani do badania endoskopowego i rezonansu magnetycznego (MRI) nosogardzieli.28 Ten dwuetapowy test miał na celu odróżnienie przypadków raka nosogardzieli od fałszywie dodatnich przypadków, ponieważ uczestnicy z rakiem nosogardzieli mają uporczywie pozytywne wyniki, podczas gdy uczestnicy bez raka nosogardzieli mają przejściowe pozytywne wyniki.25 Aby przetestować odtwarzalność testu, 20 próbek osocza z dodatnim DNA EBV i 20 z wynikami negatywnymi wybrano losowo do ponownej analizy. Continue reading „Analiza DNA wirusa Epstein-Barr w osoczu na obecność raka nosogardzieli cd”

Analiza DNA wirusa Epstein-Barr w osoczu na obecność raka nosogardzieli

Wolne od krążenia DNA wirusa Epsteina-Barra (EBV) jest biomarkerem raka nosogardzieli. Przeprowadziliśmy prospektywne badanie, aby zbadać, czy DNA EBV w próbkach osocza byłoby użyteczne w badaniach przesiewowych w kierunku wczesnego raka nosogardzieli u osób bezobjawowych. Metody
Przeanalizowaliśmy DNA EBV w próbkach osocza w celu zbadania uczestników, którzy nie mieli objawów raka nosogardzieli. Uczestnicy z początkowo pozytywnymi wynikami zostali powtórnie przebadani około 4 tygodnie później, a ci z uporczywie dodatnim DNA EBV w osoczu przeszli donosowe badanie endoskopowe i obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI).
Wyniki
Łącznie 20 174 uczestników poddano badaniom przesiewowym. Continue reading „Analiza DNA wirusa Epstein-Barr w osoczu na obecność raka nosogardzieli”