Zwiększona przeżywalność z hamowaniem MEK w czerniaku zmutowanym BRAF AD 6

Mediana całkowitego czasu przeżycia nie została osiągnięta w chwili sporządzenia niniejszego sprawozdania, a kontynuacja w tych kohortach trwa. Ogółem 8% pacjentów w grupie leczonej trametynibem i 6% w grupie otrzymującej chemioterapię otrzymało wemurafenib, a 5% w grupie leczonej trametynibem i żaden pacjent w grupie otrzymującej chemioterapię nie otrzymał ipilimumabu po zakończeniu leczenia. Tabela 2. Tabela 2. Continue reading „Zwiększona przeżywalność z hamowaniem MEK w czerniaku zmutowanym BRAF AD 6”

Zwiększona przeżywalność z hamowaniem MEK w czerniaku zmutowanym BRAF AD 4

Zbieranie danych zostało przeprowadzone przez personel zatrudniony w każdym miejscu badania i było monitorowane przez sponsora. Pierwsi autorzy napisali pierwszy szkic manuskryptu, przy wsparciu ostatniego autora; wszyscy autorzy mieli pełny dostęp do danych z badań i byli zaangażowani w analizę danych. Wszyscy autorzy podjęli decyzję o przesłaniu manuskryptu do publikacji i zapewnili dokładność danych oraz wierność badania do protokołu. Wsparcie redakcyjne w formie usług graficznych zostało sfinansowane przez sponsora. Continue reading „Zwiększona przeżywalność z hamowaniem MEK w czerniaku zmutowanym BRAF AD 4”

Na krzepliwosc krwi wplywaja rózne czynniki.

U człowieka proces krzepnięcia krwi badany metodą Czubalskiego rozpoczyna się po 1-2 minuty od chwili jej pobrania, kończy się zaś po 4-5 minutach. Inne metody podają znacznie wyższe liczby dla czasu krzepnięcia krwi, nawet do 15 minut. Czas potrzebny do wytworzenia skrzepu od oliwili pobrania krwi nazywamy czasem krzepnięcia krwi. Jeżeli czas krzepnięcia krwi jest dłuższy niż normalnie, to świadczy on Q zmniejszeniu się krzepliwości, krótszy zaś o jej zwiększeniu się. Na krzepliwość krwi wpływają różne czynniki. Continue reading „Na krzepliwosc krwi wplywaja rózne czynniki.”

Stężenie mucyny w drogach oddechowych jako marker przewlekłego zapalenia oskrzeli ad 9

Uczestnicy z klasycznie zdefiniowanym lub zdefiniowanym przez SGRQ przewlekłym zapaleniem oskrzeli, z lub bez rozedmy płuc, mieli wyższe stężenia mucyny niż uczestnicy bez przewlekłego zapalenia oskrzeli, z lub bez rozedmy płuc (ryc. S14 w Dodatku Aneks). Po drugie, ostatnie badania wykazały, że objawy, w tym wytwarzanie flegmy, u osób palących z prawidłowymi wynikami badań spirometrycznych wskazują na populację z przewlekłym fenotypem podobnym do oskrzeli (np. Zaostrzenia układu oddechowego i ograniczenie aktywności) .25 W naszym badaniu wśród obecnych lub byłych palaczy przy prawidłowych wartościach spirometrycznych osoby z objawami miały wyższe całkowite stężenia mucyny niż te bez objawów (ryc. S15 w dodatku uzupełniającym). Continue reading „Stężenie mucyny w drogach oddechowych jako marker przewlekłego zapalenia oskrzeli ad 9”