Ostry zawał mięśnia sercowego po potwierdzonej laboratoryjnie infekcji grypowej

Ostry zawał mięśnia sercowego może być wywołany przez ostre infekcje dróg oddechowych. Wcześniejsze badania sugerowały związek między grypą a ostrym zawałem mięśnia sercowego, ale w tych badaniach zastosowano nieswoiste środki zarażenia grypą lub projekty badań, które były podatne na uprzedzenia. Oceniliśmy związek pomiędzy potwierdzoną laboratoryjnie infekcją grypową a ostrym zawałem mięśnia sercowego. Metody
Zastosowaliśmy samokontrolę konstrukcji serii przypadków w celu oceny związku między potwierdzoną laboratoryjnie infekcją grypową a hospitalizacją z powodu ostrego zawału mięśnia sercowego. Zastosowaliśmy różne laboratoryjne metody o wysokiej specyficzności w celu potwierdzenia zakażenia grypą w próbkach układu oddechowego, a także potwierdzono hospitalizację z powodu ostrych zawałów mięśnia sercowego z danych administracyjnych. Continue reading „Ostry zawał mięśnia sercowego po potwierdzonej laboratoryjnie infekcji grypowej”

Analiza DNA wirusa Epstein-Barr w osoczu na obecność raka nosogardzieli ad 7

Jednym z możliwych wyjaśnień jest to, że uczestnicy, którzy pierwotnie byli obecni z bardziej zaawansowanym rakiem nosogardzieli w ciągu następnych kilku lat, zostali zidentyfikowani w naszym programie badań przesiewowych na wcześniejszych etapach. Hipotezę tę potwierdza niższa od spodziewanej liczba przypadków zdiagnozowanych w okresie obserwacji oraz prezentacja zaawansowanego raka nosogardzieli u pacjenta z pozytywnym wynikiem badania, który nie poddał się dalszej ocenie. Spośród 20 140 uczestników, u których rak jelita nosowo-nosowego nie został zidentyfikowany podczas badania przesiewowego, 19 626 (97,4%) było przesłuchiwanych przez telefon rok po badaniu przesiewowym, a rak nosowo-gardłowy zanotował tylko u pacjenta w ciągu pierwszego roku. Liczba ta jest znacznie niższa niż przewidywano z rocznej zapadalności. Jeden z 9 uczestników, którzy odmówili dalszej pracy z zaawansowanym rakiem nosogardzieli 32 miesiące po przyjęciu. Continue reading „Analiza DNA wirusa Epstein-Barr w osoczu na obecność raka nosogardzieli ad 7”

Stężenie mucyny w drogach oddechowych jako marker przewlekłego zapalenia oskrzeli ad 11

Całkowite stężenia mucyny w plwocinie były związane z rozpoznaniem przewlekłego zapalenia oskrzeli w oparciu o każdy z dwóch rodzajów kwestionariuszy samoopisowych: kwestionariusz odzwierciedlający klasyczną definicję przewlekłego zapalenia oskrzeli i SGRQ. Krzywe ROC dla całkowitego stężenia mucyny u uczestników SPIROMICS z opartą na kwestionariuszu diagnozą przewlekłego zapalenia oskrzeli względem uczestników kontrolnych dały sprawiedliwy wynik (AUC, 0,72). Podobna analiza przeprowadzona w niezależnej kohorcie z jednym miejscem zapewniała dobry wynik (AUC, 0,82). Przystosowanie wyników ROC przemawia za użytecznością tego środka, ale niższe wartości AUC dla uczestników SPIROMICS sugerują, że zmienność pomiędzy miejscami może być znaczna. Przyszłe badania mające na celu zbadanie stężenia mucyny w drogach oddechowych jako biomarkera diagnostycznego i prognostycznego dla przewlekłego zapalenia oskrzeli, w porównaniu z danymi opartymi na kwestionariuszach i biopsji dróg oddechowych, wydają się uzasadnione; takie badania powinny obejmować młodszych palaczy zagrożonych COPD. Continue reading „Stężenie mucyny w drogach oddechowych jako marker przewlekłego zapalenia oskrzeli ad 11”

Komórki macierzyste krwi obwodowej a szpik kostny od niespokrewnionych dawców AD 2

Jednakże wyniki uzyskane z przeszczepami pochodzącymi od rodzeństwa identycznego z HLA mogą nie mieć zastosowania do przeszczepów od niespokrewnionych dawców, biorąc pod uwagę większą różnorodność genetyczną, a zatem większe ryzyko GVHD u niespokrewnionego biorcy, nawet jeśli dawcy i biorcy są w pełni HLA- dopasowane. W ciągu ostatniego dziesięciolecia zwiększyło się wykorzystanie komórek macierzystych krwi obwodowej, które obecnie stanowią 75% przeszczepów komórek macierzystych od niespokrewnionych dorosłych dawców, bez danych klinicznych potwierdzających tę zmianę 12. Duże badanie obserwacyjne przeszczepów niezwiązanych z dawcą wykazało wyższe wskaźniki ostrej i przewlekłej GVHD z komórkami macierzystymi krwi obwodowej niż ze szpiku kostnego i brak poprawy przeżycia.13 W celu określenia wpływu źródła przeszczepu na przeszczepy niezwiązane z dawcą, przeprowadziliśmy randomizowane badanie porównujące wyniki badań transplantacje komórek i szpiku kostnego.
Metody
Projekt badania
Badanie było otwartym, wieloetapowym, wieloośrodkowym, randomizowanym badaniem fazy 3 przeprowadzonym przez sieć badań klinicznych transplantacji krwi i szpiku kostnego. Continue reading „Komórki macierzyste krwi obwodowej a szpik kostny od niespokrewnionych dawców AD 2”