Utrzymanie minimalnego stezenia bialek osocza

Niektórzy przypuszczają, że albumima i globulina powstają w wątrobie i szpiku. Przy większej stracie krwi albuminy szybciej znikają i regenerują się trudniej niż globuliny. Utrzymanie minimalnego stężenia białek osocza jest konieczne do życia, gdyż obniżenie ich ilości przez wypuszczenie krwi z tętnicy i zastąpienie jej zawiesiną ciałek czerwonych w płynie Locka, co jest równoznaczne z obniżeniem stężenia białka powodowało objawy wstrząsu chirurgicznego, to jest upadek sił, spadek ciepłoty ciała oraz zwiększenie stopnia rozpadu białka ustrojowego. Białko osocza krwi nie stanowi odżywki dla tkanek, ponieważ cząsteczka białkowa nie może przenikać przez ścianki naczyniowe, jako zbyt duża. Zawartość białka we krwi ulega wahaniom zależnie od różnych czynników. Continue reading „Utrzymanie minimalnego stezenia bialek osocza”

regulator procesów fizjologicznych

Jeżeli więc zawartość białka we krwi podlega wahaniom w zależności od różnych czynników, to jest rzeczą możliwą, że i układ wegetatywny, jako regulator procesów fizjologicznych, odgrywa pewną rolę w zachowaniu się jego we krwi. Poza jedyną pracą doświadczalną Czubalskiego w piśmiennictwie nie spotyka się prac na ten temat. Autor ten, badając zachowanie się składu i fizyko-chemicznych właściwości krwi po drażnieniu nerwu błędnego, udowodnił bezspornie wpływ tego nerwu na zmiany ilościowe zawartości białka we krwi. Stwierdził on mianowicie, że zawartość białka we krwi oznaczona refraktonetrycznie obniża się u królika po drażnieniu nerwu błędnego, czego nie ma po drażnieniu nerwu współczulnego. Zdaje się wynikać z badań Czubalskiego, że równowaga układu wegetatywnego jest obok innych czynnikiem utrzymującym zawartość białka we krwi na odpowiednim poziomie. Continue reading „regulator procesów fizjologicznych”

Zawartosc cial mineralnych we krwi

Zawartość ciał mineralnych we krwi cechuje większa stałość 0,9-1 g-% niż zawartość ciał organicznych. Sole mineralne we krwi znajdują się w stanie zjonizowanym, jak również w postaci niezdysocjowanych cząsteczek, a także w połączeniach z koloidami. Zawartość wapnia w osoczu krwi wynosi 9-11 mg % Część wolnego wapnia znajduje się w osoczu w postaci niezdysocjowanej soli, część zaś w postaci zjonizowanej. Na stopień dysocjacji soli wapnia wpływa zawartość jonów wodorowych. Zwiększenie się stężenia jonów wodorowych, czyli zmniejszenie się pH krwi, powoduje zwiększenie się wolnych jonów wapnia, zwiększenie się zaś pH krwi wywołuje ich spadek. Continue reading „Zawartosc cial mineralnych we krwi”

Zwiekszenie zawartosci wapnia we krwi

Zwiększenie zawartości wapnia we krwi spotyka się bardzo rzadko, przede wszystkim zaś w stanach nadczynności przytarczyc oraz w stanach przebiegających ze wzmożeniem napięcia nerwów współczulnych. Zawartość potasu w osoczu wynosi 16-22 mg %, we krwi zaś całkowitej zawartość jego jest większa i wynosi średnio 150-190 mg%, gdyż krwinki czerwone zawierają go w zmiennych, lecz w dużych ilościach. W związku z tym podczas hemolizy krwinek czerwonych osocze krwi zawiera znacznie więcej potasu. Zwiększenie się zawartości potasu w osoczu krwi występuje również w innych stanach patologicznych, jak np. w niedoczynności nerek, co idzie w parze z azotemią, w tężyczce wskutek spadku poziomu wapnia, w cisawicy wskutek wzmożonego wydalania sodu oraz w stanach nerwicowych przebiegających ze wzmożonym napięciem nerwu błędnego lub obniżonym napięciem nerwu współczulnego. Continue reading „Zwiekszenie zawartosci wapnia we krwi”

Zmniejsza sie zawartosc chlorku sodu we krwi

Zmniejsza się zawartość chlorku sodu we krwi w niektórych chorobach nerek przebiegających z zatrzymywaniem go w tkankach, w uporczywych wymiotach wskutek wydalania chlorku sodu z kwasem solnym na zewnątrz, w charłactwie, niedokrwistościach i chorobie rakowej. Zawartość dwuwęglanu sodu w osoczu ulega dużym wahaniom już w warunkach prawidłowych. Jest to związane z regulacją równowagi kwasowo-zasadowej. W zasadowych zawartość dwuwęglanu sodu zwiększa się, w kwasicach zaś zmniejsza się. Związki fosforowe znajdują się w osoczu w postaci nieorganicznego fosforu w ilości około 3 mg%. Continue reading „Zmniejsza sie zawartosc chlorku sodu we krwi”

Przyspieszenie opadania krwinek

Przyśpieszenie opadania krwinek widzimy w posocznicach, gruźlicy, gośćcu stawowym, w durach, w stanach zapalnych, chorobach zakaźnych, w zawale mięśnia sercowego, w nowotworach złośliwych, niedokrwistościach i innych sprawach chorobowych. Należy pamiętać, że wyższa temperatura otoczenia przyśpiesza opadanie krwinek, w związku, z czym badanie powinno odbywać się w temperaturze niższej od 150. Wpływ na szybkość opadania krwinek wywiera też układ nerwowy wegetatywny. Ryżewski w naszym zakładzie wykazał, że przyśpieszenie opadania krwinek u zwierząt wywołane procesem patologicznym można zwolnić przez zwiększenie napięcia układu nerwu błędnego. Przyśpieszenie natomiast opadania można uzyskać przez zwiększenie napięcia układu nerwu współczulnego. Continue reading „Przyspieszenie opadania krwinek”

Zwiększona przeżywalność z hamowaniem MEK w czerniaku zmutowanym BRAF AD 6

Mediana całkowitego czasu przeżycia nie została osiągnięta w chwili sporządzenia niniejszego sprawozdania, a kontynuacja w tych kohortach trwa. Ogółem 8% pacjentów w grupie leczonej trametynibem i 6% w grupie otrzymującej chemioterapię otrzymało wemurafenib, a 5% w grupie leczonej trametynibem i żaden pacjent w grupie otrzymującej chemioterapię nie otrzymał ipilimumabu po zakończeniu leczenia. Tabela 2. Tabela 2. Continue reading „Zwiększona przeżywalność z hamowaniem MEK w czerniaku zmutowanym BRAF AD 6”

Stężenie mucyny w drogach oddechowych jako marker przewlekłego zapalenia oskrzeli ad 7

Analizy wrażliwości oparte na ekstremach całkowitych stężeń mucyny
Przeprowadziliśmy analizy wrażliwości, które badały aktualnych lub byłych palaczy o najniższych całkowitych stężeniach mucyny (najniższy kwartyl), tych o normalnych stężeniach (zakres międzykwartylowy) i tych o najwyższych stężeniach (najwyższy kwartyl). Analizy te wykazały również, że całkowite stężenia mucyny były związane z wytwarzaniem flegmy i ciężkością choroby (Tabela
Bezwzględne stężenia MUC5B i MUC5AC
Ryc. 3. Ryc. 3. Continue reading „Stężenie mucyny w drogach oddechowych jako marker przewlekłego zapalenia oskrzeli ad 7”

Mepolizumab lub placebo w przypadku granulocytowatych ziarniniakowatych z zapaleniem wieloczynnikowym cd

W okresie leczenia interwencyjnego uczestnicy grupy otrzymującej mepolizumab otrzymywali 300 mg mepolizumabu oraz standardową opiekę, a osoby z grupy placebo otrzymywały placebo w połączeniu z standardową opieką. Mepolizumab lub placebo podawano podskórnie. Do analizy pierwotnej wykorzystano populację zamiar-leczenie. Po przeprowadzeniu badań przesiewowych (trwających od do 4 tygodni) uczestnicy zostali losowo przydzieleni w stosunku 1: do otrzymywania podskórnego mepolizumabu w dawce 300 mg lub porównywanego placebo co 4 tygodnie, oprócz standardowej opieki (leczenie glikokortykoidami, z lub bez leczenie immunosupresyjne) przez 52 tygodnie, a następnie 8 tygodni obserwacji (rysunek 1A i tabela S1 w dodatkowym dodatku). Dawka glikokortykosteroidów musiała pozostać stabilna między stanem wyjściowym (randomizacja, która miała miejsce podczas wizyty 2) a czwartym tygodniem, a następnie mogła zostać zmniejszona według uznania badacza zgodnie ze znormalizowanym zalecanym harmonogramem starzenia. Continue reading „Mepolizumab lub placebo w przypadku granulocytowatych ziarniniakowatych z zapaleniem wieloczynnikowym cd”