Mięśnie prążkowane

O mięśniach prążkowanych wiemy, że skurcze tężcowe polegają na szybkiem następstwie podniet i również szybkiem powtarzaniu się tych spraw, na których polega skurcz pojedynczy: skurcze te powstają więc ze zlania się skurczów pojedynczych. Dlatego też przemiana energii podczas skurczu tężcowego jest bardzo wielka, chociaż mięsień pracy nie wykonywa; szybkie następstwo spraw chemiczno-fizycznych, odbywających się w mięśniu, uwidocznia się w zmianach chemicznych w prądach czynnościowych. Inaczej rzecz się ma w mięśniach gładkich. U typowych dźwigaczy nie można podczas skurczu pod znacznem obciążeniem stwierdzić zwiększenia przemiany materyi i energii; cała ich przemiana materyi (mierzona zużyciem tlenu i produkcyą C02 u małży) jest tak mała, że wynosi zaledwie tysiączną część tej przemiany, jakąby np. wywołało w mięśniach prążkowanych żaby dźwiganie tego samego ciężaru w tym samym okresie. Continue reading „Mięśnie prążkowane”

Włókno osiowe

Prócz włókien rdzennych i bezrdzennych znajdujemy jeszcze także na obwodzie i w środkowym układzie nerwowym, mianowicie w t. zw. szarej substancyi mózgu i rdzenia włókna nerwowe, złożone tylko z jednego włókna osiowego, czyli włókna nagie. Najgłówniejszą więc składową częścią nerwu oczywiście musi być włókno Osiowe; wszystkie inne części składowe tylko częściami dodatkowemi. Samo włókno osiowe jest także tworem złożonym z daleko cieńszych włókienek, od liczby których zależy jego grubość; w grubych włóknach nerwowych włókienek takich może być bardzo dużo, podczas gdy w cienkich zaledwie kilka, a w zakończeniach nerwowych możemy znajdować nawet i jedno włókieneczko. Continue reading „Włókno osiowe”

Nerwy obwodowe

Nerwy są to Sznury, przebiegające w ustroju zwykle od rdzenia ku obwodowi w pochwach złożonych z tkanki łącznej, Każdy taki sznur składa się z cienkich włókien, które nazywamy włóknami nerwowymi, Włókna w sznurach nerwowych możemy podzielić na dwie kategorye: na włókna bezrdzenne i rdzenne. Włókna bezrdzenne są złożone z cienkiej osłonki, posiadającej na wewnętrznej stronie jądra, i części środkowej, otoczonej osłonką, którą nazywamy włóknem osiowym ; osłonka nosi nazwę osłonki Schwanna, a jej jądra nazwę jąder Schwanna. Włókna nerwowe bezrdzenne noszą jeszcze nazwę włókien szarych lub Remakowskich. Włókna rdzenne prócz włókna osiowego i osłonki Schwanna posiadają jeszcze drugą osłonkę, mniej lub więcej grubą, która się znajduje na wewnątrz osłonki Sellwanna, jest to tak zw. osłonka Na preparatach, sporządzonych przez ustalenie nerwów w układzie nadosmowym, a nawet w preparatach świeżych, sporządzonych z nerwów żywych w płynach obojętnych, możemy stwierdzić, że osłonka rdzenna w pewnych miejscach zostaje przerwaną; w miejscach tych osłonka Schwanna zagłębia się, tworzy przewężenie i dochodzi aż do włókna osiowego. Continue reading „Nerwy obwodowe”

Komórki czuciowe i ruchowe

U zwierząt nieco wyższych znajdujemy nowy stopień w rozwoju tkanki nerwowej: powierzchnia zwierzęcia obok pewnych specyalnych cech, które służą do ochrony organizmu, nabywa szczególnej zdolności odczuwania wszelkich wpływów zewnętrznych; staje się więc faktycznie powierzchnią czuciową. Od tej powierzchni, którą zwykle tworzą komórki nabłonkowe, odchodzą cienkie niteczki, prowadzące do osobnych komórek, umieszczonych w głębszych warstwach ustroju. Od tych ostatnich odehod74 włókna, które kończą się w komórkach ustroju zdolnych do kurczenia się. W tym przypadku mamy już osobną komórkę, która za pomocą 2 swoich wypustek łączy powierzchnię czuciową z narządem, w którym występują zmiany, np. z mięśniem (rycina 61); komórkę tę nazywamy komórką nerwową. Continue reading „Komórki czuciowe i ruchowe”

Skurcz tężcowy

Biorąc prądy jeszcze silniejsze, a mianowicie powyżej 0,00001 Ampera, otrzymujemy skurcz przy prądzie wstępującym tylko w chwili otwierania, przy prądzie zaś zstępującym tylko w chwili zamykania—w pierwszym przypadku podczas zamykania, w drugim podczas otwierania pozostaje mięsień w spoczynku. Jeżeli uwzględnimy zmiany elektrotoniczne nerwie, i w tym przypadku możemy stwierdzić, że stan czynny także wychodzi tylko z miejsca zwiększonej pobudliwości. Przy prądzie wstępującym biegun ujemny leży dalej od mięśnia, bliżej zaś mięśnia biegun dodatni ; jakkolwiek więc powstaje zwiększenie pobudliwości w okolicy bieguna ujemnego, to jednak wskutek zniesienia przewodzenia, a raczej znacznego upośledzenia w okolicy bieguna dodatniego, stan czynny, który tutaj, tła w okolicy bieguna ujemnego powstaje, do mięśnia dojść nie może; przy otwarciu prądu wzrasta pobudliwość w okolicy bieguna dodatniego i stan czynny, który teraz w tej okolicy powstaje, ma swobodny dostęp do mięśnia. Przy prądach zstępujących biegun ujemny leży bliżej mięśnia, a więc w chwili zamknięcia prądu, gdy się zwiększa pobudliwość w okolicy tego bieguna, stan czynny a od razu wolny dostęp do mięśnia, wskutek tego otrzymujemy skurcz; w chwili otwarcia zaś mięsień pozostaje w spoczynku wsku-, tek tego, Że razem z otwarciem występują zmiany odwrotne; w okolicy bieguna dodatniego pobudliwość wzrasta, lecz natychmiast w okolicy bieguna ujemnego się obniża, również się zmniejsza w okolicy bieguna ujemnego przewodzenie i wskutek tego stan czynny, który powstaje w okolicy bieguna dodatniego do mięśnia nie dochodzi. Zmiany te przedstawiamy w następującej tabliczce Pfligera. Continue reading „Skurcz tężcowy”

Nerwy du Bois-Reymond

Obok zmian w pobudliwości, pod wpływem prądu stałego zachodzą także zmiany, jak widzieliśmy wyżej, w przewodnictwie nerwów również zmieniają się ich własności elektryczne, lecz o tych mowa niżej. Zmianom tym Nd wpływem prądu stałego w nerwach du Bois-Reymond nadal nazwę stanu elektrotonicznegg; okolicę bieguna dodatniego nazwał an elektr oto n e IP, okolicę zaś bieguna ujemnego katelektrotonem. Badając zmiany w pobudliwości nerwów przy rozmaitych siłach prądu, możemy się przekonać, że tak analektroton, jak katelektroton również się zmieniają. Przy słabych prądach, jakkolwiek stopień  zmiany wogóle jest nieznaczny, zakres katelektrotonu w stosunku do zakresu anelektrotonu jest większy i wskutek tego punkt obojętny leży bliżej bieguna dodatniego. Przy prądach średnich zakres katelektrotonu i anelektrotonu są prawie równe, lecz stopień zmiany jest większy, punkt obojętny leży prawie w środku. Continue reading „Nerwy du Bois-Reymond”

Zwiększona przeżywalność z hamowaniem MEK w czerniaku zmutowanym BRAF AD 5

W sumie 195 pacjentów (61%) miało progresję choroby lub zmarło w czasie pierwszej analizy. Zgodnie z poprawką protokołu przyjętą 16 lutego 2012 r. Niezależny komitet monitorujący dane i bezpieczeństwo oraz komitet sterujący ds. Badań stwierdziły, że zarówno przeżycie wolne od progresji, jak i całkowity czas przeżycia były znacznie dłuższe w grupie leczonej trametynibem niż w grupie otrzymującej chemioterapię oraz że natychmiastowe przejście na trametynib powinien być dozwolony. Continue reading „Zwiększona przeżywalność z hamowaniem MEK w czerniaku zmutowanym BRAF AD 5”

Stężenie mucyny w drogach oddechowych jako marker przewlekłego zapalenia oskrzeli czesc 4

George s Respiratory Questionnaire (SGRQ) 17 definiował przewlekłe zapalenie oskrzeli jako kaszel i flegmę prawie codziennie lub kilka razy w tygodniu. Rozedmę płuc zdefiniowano jako procent wokseli w polu płuc, który wykazywał atenuację mniej niż -950 jednostek Hounsfielda, co oceniono za pomocą wolumetrycznej tomografii komputerowej (CT) w płucach. Korzystając z tego odsetka, zaklasyfikowaliśmy uczestnika jako mającego rozedmę płucną na podstawie wartości normatywnych.18 Szczegółowe definicje kliniczne są dostępne w dodatkowym dodatku. Plwocinę, która została wywołana przez inhalację hipertonicznego roztworu soli, zebrano od 917 uczestników, którzy mieli wymuszoną objętość wydechową w ciągu sekundy powyżej 35% przewidywanej wartości, zgodnie z protokołem 19 i American Thoracic Society oraz normami Europejskiego Towarzystwa oddechowego, 16 dla pomiaru całkowitych stężeń mucyny. Indukowane próbki plwociny umieszczono w buforze guanidynowym (6 mol na litr), 12 wysłano do SPIROMICS Biospecimen Processing Center i przechowywano w temperaturze -4oC. Continue reading „Stężenie mucyny w drogach oddechowych jako marker przewlekłego zapalenia oskrzeli czesc 4”

Stężenie mucyny w drogach oddechowych jako marker przewlekłego zapalenia oskrzeli ad 10

Wysokie całkowite stężenia mucyny były związane zarówno z produkcją flegmy zgłaszanej przez pacjenta, jak i żelowatymi (śluzowatymi) właściwościami wyrzucanego materiału. Wysokie całkowite stężenia mucyny były również związane zarówno z klasyczną, jak i SGRQ definicją chronicznego zapalenia oskrzeli, ustalenia zgodne z włączeniem wytwarzania flegmy do tych definicji. Wysokie stężenia mucyny były również związane z objawami choroby dróg oddechowych (w tym flegmy) w przypadku braku niedrożności przepływu powietrza. Uważa się, że adherentny śluz wewnątrzpochłonny, który nie jest możliwy do wykrycia przez kaszel, przyczynia się do niedrożności przepływu powietrza i częstości zaostrzeń w POChP (ryc. 1A). Continue reading „Stężenie mucyny w drogach oddechowych jako marker przewlekłego zapalenia oskrzeli ad 10”

Mepolizumab lub placebo w przypadku granulocytowatych ziarniniakowatych z zapaleniem wieloczynnikowym ad 9

Jedną z rozważań jest to, że eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem wielojądrowym jest heterogenną chorobą, której pewne objawy nie są napędzane eozynofilami. Inna możliwość jest taka, że niektórzy uczestnicy mogli mieć długotrwałe, nieodwracalne uszkodzenie naczyń, które było oporne na terapię antyleukinową-5. Ewentualnie, chociaż mepolizumab zmniejszał liczbę eozynofilów we krwi, dawka mogła być niewystarczająca do wyeliminowania eozynofilów. Chociaż wcześniejsze otwarte badania dotyczące mepolizumabu obejmujące uczestników z ziarniniakowatością granulocytową z zapaleniem wielonaczyniowym badały wyższą dawkę (750 mg podawaną dożylnie co 4 tygodnie), nie jest jasne, czy wyższa dawka mepolizumabu niż stosowana w tym badaniu (300 mg, podawana podskórnie). ) mogłoby przynieść lepsze odpowiedzi niektórym uczestnikom. Continue reading „Mepolizumab lub placebo w przypadku granulocytowatych ziarniniakowatych z zapaleniem wieloczynnikowym ad 9”