Bialka osocza krwi

Białka osocza krwi występują w kilku frakcjach, mianowicie, jako albuminy w ilości 4,1-5 %, globuliny 2,5-2,7 % i fibrynogen 0,2-0,3 % na 100 mI osocza. Poszczególne frakcje odgrywają pewne role fizjologiczne, które jednak nie są jeszcze ściśle ustalone. Białka osocza krwi ochraniają krwinki przed uszkodzeniem. Najważniejszą ich rolą jest utrzymywanie równowagi, płynu pomiędzy krwią a tkankami dzięki właściwości białek osmotycznego Przyciągania wody i stałego utrzymywania ciśnienia onkotycznego. Rola białek otocza, jako buforu zobojętniającego kwasy lub nadmiar zasad przenikających do krwi jest bardzo mała, gdyż zaledwie 1/10 siły buforowej krwi przypada na białko osocza, reszta zaś na hemoglobinę i sole. Continue reading „Bialka osocza krwi”

Koloidy bialkowe

W warunkach prawidłowych szybkość opadania krwinek wynosi u mężczyzn przeciętnie 2-6 mm specjalnie skalibrowanej rurki, u kobiet zaś 3-10 mm na godzinę. Istota odczynu Biernackiego polega na tym, że krwinki czerwone w łożysku krwionośnym tworzą jednolitą zawiesinę dzięki ujemnemu ich ładunkowi elektrycznemu. Ładunek ten sprawia, że krwinki czerwone odpychają się wzajemnie i nie mogą sklejać się. Koloidy białkowe posiadają dodatni ładunek elektryczny, przy czym globuliny, a zwłaszcza fibrynogen, mają silniejszy ładunek niż albuminy. We krwi pobranej do naczynia krwinki czerwone tracą swój ujemny ładunek elektryczny pod wpływem dodatniego ładunku białek osocza. Continue reading „Koloidy bialkowe”

Cisnienie osmotyczne

Na ciśnienie osmotyczne krwi wpływa zawartość kwasu węglowego we krwi. W związku z tym ciśnienie osmotyczne zwiększa się w tych stanach patologicznych, w których we krwi nagromadza się w większej ilości kwas węglowy. Widzimy to w zaburzeniach oddychania, niewydolności krążenia, w zaburzeniach przemiany materii i innych sprawach chorobowych. Ciśnienie osmotyczne wzrasta w hypohydremii i we wszystkich sprawach chorobowych, w których sole i wytwory przemiany materii zatrzymują się w tkankach. Zwłaszcza widzimy to w niektórych chorobach nerek i mocznicy, w których punkt zamarzania krwi może wynosić – 0,6 lub – 0,70. Continue reading „Cisnienie osmotyczne”

Czynniki regulujace i utrzymujace stalosc pH krwi

Czynniki regulujące i utrzymujące stałość pH krwi sprawiają, że nawet w stanach patologicznych pH krwi utrzymuje się na właściwym i prawidłowym poziomie, kosztem znacznego niejednokrotnie spadku zasobów zasad we krwi. Dopiero przy znacznym nagromadzeniu się w ustroju wytworów kwaśnych i niemożności ich zobojętniania przez zasoby zasadowe, pH krwi przesuwa się w stronę kwaśną Nad mierna zaś strata wytworów kwaśnych może doprowadzić do przesunięcia pH w stronę zasadową. Zakwaszenie krwi widzimy w daleko posuniętej cukrzycy, w której nagromadzają się we krwi ciała ketonowe powstające z niecałkowitego spalania tłuszczów, w ciężkich stanach zapalenia nerek i ich niewydolności, w których nerka nie usuwa wartości kwaśnych, oraz w stanach przebiegających z zaburzeniem procesów utleniających, występujących na tle daleko posuniętej niewydolności krążenia, ciężkiego zapalenia płuc, toksycznego obrzęku płuc i innych. Przesunięcie pH krwi w stronę zasadową spotyka się w tężyczce. Napięcie powierzchniowe krwi wynosi 0,881, czyli jest mniejsze niż wody przekroplonej, której napięcie powierzchniowe przyjęto za L W różnych sprawach patologicznych napięcie powierzchniowe krwi zmienia się. Continue reading „Czynniki regulujace i utrzymujace stalosc pH krwi”