Mięśnie prążkowane

O mięśniach prążkowanych wiemy, że skurcze tężcowe polegają na szybkiem następstwie podniet i również szybkiem powtarzaniu się tych spraw, na których polega skurcz pojedynczy: skurcze te powstają więc ze zlania się skurczów pojedynczych. Dlatego też przemiana energii podczas skurczu tężcowego jest bardzo wielka, chociaż mięsień pracy nie wykonywa; szybkie następstwo spraw chemiczno-fizycznych, odbywających się w mięśniu, uwidocznia się w zmianach chemicznych w prądach czynnościowych. Inaczej rzecz się ma w mięśniach gładkich. U typowych dźwigaczy nie można podczas skurczu pod znacznem obciążeniem stwierdzić zwiększenia przemiany materyi i energii; cała ich przemiana materyi (mierzona zużyciem tlenu i produkcyą C02 u małży) jest tak mała, że wynosi zaledwie tysiączną część tej przemiany, jakąby np. wywołało w mięśniach prążkowanych żaby dźwiganie tego samego ciężaru w tym samym okresie. Continue reading „Mięśnie prążkowane”

Włókno osiowe

Prócz włókien rdzennych i bezrdzennych znajdujemy jeszcze także na obwodzie i w środkowym układzie nerwowym, mianowicie w t. zw. szarej substancyi mózgu i rdzenia włókna nerwowe, złożone tylko z jednego włókna osiowego, czyli włókna nagie. Najgłówniejszą więc składową częścią nerwu oczywiście musi być włókno Osiowe; wszystkie inne części składowe tylko częściami dodatkowemi. Samo włókno osiowe jest także tworem złożonym z daleko cieńszych włókienek, od liczby których zależy jego grubość; w grubych włóknach nerwowych włókienek takich może być bardzo dużo, podczas gdy w cienkich zaledwie kilka, a w zakończeniach nerwowych możemy znajdować nawet i jedno włókieneczko. Continue reading „Włókno osiowe”

Nerwy obwodowe

Nerwy są to Sznury, przebiegające w ustroju zwykle od rdzenia ku obwodowi w pochwach złożonych z tkanki łącznej, Każdy taki sznur składa się z cienkich włókien, które nazywamy włóknami nerwowymi, Włókna w sznurach nerwowych możemy podzielić na dwie kategorye: na włókna bezrdzenne i rdzenne. Włókna bezrdzenne są złożone z cienkiej osłonki, posiadającej na wewnętrznej stronie jądra, i części środkowej, otoczonej osłonką, którą nazywamy włóknem osiowym ; osłonka nosi nazwę osłonki Schwanna, a jej jądra nazwę jąder Schwanna. Włókna nerwowe bezrdzenne noszą jeszcze nazwę włókien szarych lub Remakowskich. Włókna rdzenne prócz włókna osiowego i osłonki Schwanna posiadają jeszcze drugą osłonkę, mniej lub więcej grubą, która się znajduje na wewnątrz osłonki Sellwanna, jest to tak zw. osłonka Na preparatach, sporządzonych przez ustalenie nerwów w układzie nadosmowym, a nawet w preparatach świeżych, sporządzonych z nerwów żywych w płynach obojętnych, możemy stwierdzić, że osłonka rdzenna w pewnych miejscach zostaje przerwaną; w miejscach tych osłonka Schwanna zagłębia się, tworzy przewężenie i dochodzi aż do włókna osiowego. Continue reading „Nerwy obwodowe”

Komórki czuciowe i ruchowe

U zwierząt nieco wyższych znajdujemy nowy stopień w rozwoju tkanki nerwowej: powierzchnia zwierzęcia obok pewnych specyalnych cech, które służą do ochrony organizmu, nabywa szczególnej zdolności odczuwania wszelkich wpływów zewnętrznych; staje się więc faktycznie powierzchnią czuciową. Od tej powierzchni, którą zwykle tworzą komórki nabłonkowe, odchodzą cienkie niteczki, prowadzące do osobnych komórek, umieszczonych w głębszych warstwach ustroju. Od tych ostatnich odehod74 włókna, które kończą się w komórkach ustroju zdolnych do kurczenia się. W tym przypadku mamy już osobną komórkę, która za pomocą 2 swoich wypustek łączy powierzchnię czuciową z narządem, w którym występują zmiany, np. z mięśniem (rycina 61); komórkę tę nazywamy komórką nerwową. Continue reading „Komórki czuciowe i ruchowe”

Skurcz tężcowy

Biorąc prądy jeszcze silniejsze, a mianowicie powyżej 0,00001 Ampera, otrzymujemy skurcz przy prądzie wstępującym tylko w chwili otwierania, przy prądzie zaś zstępującym tylko w chwili zamykania—w pierwszym przypadku podczas zamykania, w drugim podczas otwierania pozostaje mięsień w spoczynku. Jeżeli uwzględnimy zmiany elektrotoniczne nerwie, i w tym przypadku możemy stwierdzić, że stan czynny także wychodzi tylko z miejsca zwiększonej pobudliwości. Przy prądzie wstępującym biegun ujemny leży dalej od mięśnia, bliżej zaś mięśnia biegun dodatni ; jakkolwiek więc powstaje zwiększenie pobudliwości w okolicy bieguna ujemnego, to jednak wskutek zniesienia przewodzenia, a raczej znacznego upośledzenia w okolicy bieguna dodatniego, stan czynny, który tutaj, tła w okolicy bieguna ujemnego powstaje, do mięśnia dojść nie może; przy otwarciu prądu wzrasta pobudliwość w okolicy bieguna dodatniego i stan czynny, który teraz w tej okolicy powstaje, ma swobodny dostęp do mięśnia. Przy prądach zstępujących biegun ujemny leży bliżej mięśnia, a więc w chwili zamknięcia prądu, gdy się zwiększa pobudliwość w okolicy tego bieguna, stan czynny a od razu wolny dostęp do mięśnia, wskutek tego otrzymujemy skurcz; w chwili otwarcia zaś mięsień pozostaje w spoczynku wsku-, tek tego, Że razem z otwarciem występują zmiany odwrotne; w okolicy bieguna dodatniego pobudliwość wzrasta, lecz natychmiast w okolicy bieguna ujemnego się obniża, również się zmniejsza w okolicy bieguna ujemnego przewodzenie i wskutek tego stan czynny, który powstaje w okolicy bieguna dodatniego do mięśnia nie dochodzi. Zmiany te przedstawiamy w następującej tabliczce Pfligera. Continue reading „Skurcz tężcowy”

Nerwy du Bois-Reymond

Obok zmian w pobudliwości, pod wpływem prądu stałego zachodzą także zmiany, jak widzieliśmy wyżej, w przewodnictwie nerwów również zmieniają się ich własności elektryczne, lecz o tych mowa niżej. Zmianom tym Nd wpływem prądu stałego w nerwach du Bois-Reymond nadal nazwę stanu elektrotonicznegg; okolicę bieguna dodatniego nazwał an elektr oto n e IP, okolicę zaś bieguna ujemnego katelektrotonem. Badając zmiany w pobudliwości nerwów przy rozmaitych siłach prądu, możemy się przekonać, że tak analektroton, jak katelektroton również się zmieniają. Przy słabych prądach, jakkolwiek stopień  zmiany wogóle jest nieznaczny, zakres katelektrotonu w stosunku do zakresu anelektrotonu jest większy i wskutek tego punkt obojętny leży bliżej bieguna dodatniego. Przy prądach średnich zakres katelektrotonu i anelektrotonu są prawie równe, lecz stopień zmiany jest większy, punkt obojętny leży prawie w środku. Continue reading „Nerwy du Bois-Reymond”

Komórki macierzyste krwi obwodowej a szpik kostny od niespokrewnionych dawców AD 3

Dodatkowe kryteria wykluczenia to poziom kreatyniny, bilirubiny, aminotransferazy alaninowej lub aminotransferazy asparaginianowej w surowicy przekraczający górną granicę normy, a także wymuszona pojemność życiowa, wymuszona objętość wydechowa w ciągu sekundy lub zdolność dyfundująca płuca pod kątem tlenku węgla, który był mniejszy niż 50% przewidywanej wartości. Leczenie
Protokół wymagał typowania DNA pacjenta i dawcy w rozdzielczości pośredniej dla HLA-A, B i C oraz w wysokiej rozdzielczości dla DRB1, jak również dopasowania dla pięciu lub sześciu z sześciu antygenów HLA-A, B i DRB1. Wszyscy darczyńcy i biorcy wyrazili pisemną zgodę przed rejestracją. Komórki szpiku kostnego pobierano od dawców za pomocą standardowych procedur. Continue reading „Komórki macierzyste krwi obwodowej a szpik kostny od niespokrewnionych dawców AD 3”

Stężenie mucyny w drogach oddechowych jako marker przewlekłego zapalenia oskrzeli ad

Pomimo znaczenia gromadzenia się śluzu w patogenezie przewlekłego zapalenia oskrzeli, brakowało jednoczącej hipotezy opisującej brak przepływu śluzu z następującą akumulacją śluzu w przewlekłym zapaleniu oskrzeli i nie było żadnych laboratoryjnych metod potwierdzających rozpoznanie przewlekłego zapalenia oskrzeli. Ryc. 1. Ryc. 1. Continue reading „Stężenie mucyny w drogach oddechowych jako marker przewlekłego zapalenia oskrzeli ad”

20-letnie ryzyko nawrotu raka piersi po zaprzestaniu leczenia endokrynologicznego po 5 latach

Podawanie terapii hormonalnej przez 5 lat znacznie zmniejsza częstość nawrotów podczas i po leczeniu u kobiet z wczesnym stadium raka piersi z receptorem estrogenowym (ER). Wydłużenie takiej terapii po ponad 5 latach zapewnia dalszą ochronę, ale ma dodatkowe skutki uboczne. Uzyskanie danych dotyczących bezwzględnego ryzyka późniejszego odległego nawrotu, jeśli terapia zakończy się po 5 latach, może pomóc w ustaleniu, czy należy przedłużyć leczenie. Metody
W tej metaanalizie wyników 88 badań z udziałem 62 923 kobiet z rakiem piersi z rozpoznaniem ER, które były wolne od choroby po 5 latach zaplanowanej endokrynologicznej terapii, wykorzystano analizy regresji Kaplana-Meiera i Coxa, stratyfikowane według próby i leczenia, do oceny związków średnicy guza i statusu węzłowego (TN), stopnia złośliwości guza i innych czynników z wynikami pacjentów w okresie od 5 do 20 lat.
Wyniki
Nawroty raka piersi występowały w stałym tempie w całym okresie badania od 5 do 20 lat. Continue reading „20-letnie ryzyko nawrotu raka piersi po zaprzestaniu leczenia endokrynologicznego po 5 latach”

Wdychany tlenek azotu u wcześniaków z zespołem zaburzeń oddechowych czesc 4

Niemowlęta, u których stężenie methemoglobiny było podwyższone po ponownym zbadaniu, miały wstrzymać badanie. Tymczasowa, zaślepiona analiza została przeprowadzona przez komitet monitorujący bezpieczeństwo i dane w połowie badania. Komisja zatwierdziła kontynuację badania. Analiza statystyczna
Zakładając wystąpienie przewlekłej choroby płuc i zgonu o 60 procent, ustaliliśmy, że około 200 niemowląt będzie musiało zostać zapisanych, aby zapewnić badanie z 80 procentową mocą, aby wykryć zmniejszenie częstości występowania o więcej niż 20 procent w grupie przyjmującej wziewny azot. tlenku, z dwustronnym błędem typu I wynoszącym 0,05. Continue reading „Wdychany tlenek azotu u wcześniaków z zespołem zaburzeń oddechowych czesc 4”