Mepolizumab lub placebo w przypadku granulocytowatych ziarniniakowatych z zapaleniem wieloczynnikowym czesc 4

Wykluczono uczestników, u których w badaniu przesiewowym wystąpiła ziarniniakowatość z zapaleniem wielojądrzastym lub mikroskopowym zapaleniem wieloguzkowym, a także u osób, u których w ciągu 3 miesięcy przed badaniem wystąpiła zagrażająca organom lub zagrażająca życiu granulocytoza ziarniniakowa z zapaleniem wielojądrowym. Dodatkowe informacje dotyczące kryteriów włączenia i wyłączenia, kryteriów zatrzymania oraz definicji choroby nawrotowej i opornej podano w Dodatku uzupełniającym. Punkty końcowe
Badanie miało dwa podstawowe punkty końcowe skuteczności. Pierwszym pierwszorzędowym punktem końcowym były całkowite naliczone tygodnie remisji. Remisję zdefiniowano jako wynik aktywności Vasculitis w Birmingham (BVAS), wersja 3, wynoszący 0 (w skali od 0 do 63, z wyższymi wynikami wskazującymi na większą aktywność choroby) 26 i przyjmowanie prednizolonu lub prednizonu w dawce 4,0 mg lub mniej za dzień w okresie 52 tygodni. Continue reading „Mepolizumab lub placebo w przypadku granulocytowatych ziarniniakowatych z zapaleniem wieloczynnikowym czesc 4”

Analiza DNA wirusa Epstein-Barr w osoczu na obecność raka nosogardzieli ad 5

Nawrót choroby po leczeniu wystąpił tylko u pacjenta. Trzyletnia stopa przeżycia wolnego od progresji wśród uczestników z rakiem nosogardzieli, która została wykryta podczas badań przesiewowych była lepsza od tej wśród pacjentów w historycznej kohorcie (97% w porównaniu z 70%, współczynnik ryzyka, 0,10, 95% przedział ufności, 0,05 do 0,18; P <0,001 w teście log-rank) (Figura 2B) .20 Ryc. 3. Ryc. 3. Continue reading „Analiza DNA wirusa Epstein-Barr w osoczu na obecność raka nosogardzieli ad 5”

Analiza DNA wirusa Epstein-Barr w osoczu na obecność raka nosogardzieli czesc 4

Przeżycie i dystrybucja etapowa wśród pacjentów w kohorcie historycznej były podobne do wyników ostatnio zgłoszonych przez inne ośrodki.21 Wyniki
Uczestnicy
Rycina 1. Rycina 1. Rekrutacja, badanie przesiewowe DNA wirusa Epsteina-Barra w osoczu i potwierdzenie raka nosogardzieli za pomocą endoskopii nosa i obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego u uczestników. Do badania włączono 20 349 uczestników. Analiza DNA EBV w osoczu została wykorzystana do badań przesiewowych pod kątem raka nosogardzieli u kwalifikujących się uczestników i wykryto 34 przypadki raka nosogardzieli. Continue reading „Analiza DNA wirusa Epstein-Barr w osoczu na obecność raka nosogardzieli czesc 4”

Analiza pełnych genomów sporadycznego stwardnienia zanikowego bocznego cd

Seria odkryć składała się z 386 białych pacjentów i 542 osób z grupy kontrolnej, z których wszystkie były białe, starsze niż 65 lat i neurologicznie normalne w ocenie klinicznej. Nie było dowodów na stratyfikację populacji w grupie kontrolnej.6 Seria replikacji składała się z 766 pacjentów, z których 308 stanowiły kobiety, a 458 stanowili mężczyźni; było 438 białych, 136 nie-białych i 192 pacjentów o nieznanym pochodzeniu rodowym. Średni wiek wynosił 59 lat, a średnia skala oceny czynnościowej stwardnienia zanikowego bocznego – 29,94. 750 próbek kontrolnych DNA dla serii uzyskano od neurologicznie zdrowych osób w podeszłym wieku (353 białe kobiety i 397 białych mężczyzn, ze średnią wieku 66,1 lat) i zakupiono je z komórki Rutgers University Cell i Repozytorium DNA. W przypadku drugiej niezależnej serii walidacyjnej (seria replikacji 2) uzyskaliśmy dane od Schymick i wsp.7 (patrz poniżej). Continue reading „Analiza pełnych genomów sporadycznego stwardnienia zanikowego bocznego cd”

Jednoczesna chemioterapia i radioterapia zachowawcza narządów w zaawansowanym raku krtani ad 8

Pacjenci, którzy otrzymywali radioterapię z jednoczesną cisplatyną, mieli znacznie mniej wad niż ci, którzy otrzymywali indukcję cisplatyną i fluorouracylem, a następnie radioterapię (P = 0,004) i znacznie mniej niż osoby, które otrzymały samą radioterapię (P <0,001). Nie zaobserwowano znaczącej różnicy w odniesieniu do niepowodzeń terapeutycznych między pacjentami, którzy otrzymywali cisplatynę indukcyjną i fluorouracylem, a następnie radioterapią i tymi, którzy otrzymywali samą radioterapię (P = 0,15). Kontrola lokoregionalna była znacznie lepsza u pacjentów, którzy otrzymywali radioterapię z jednoczesną cisplatyną niż u tych, którzy otrzymali którąkolwiek z innych terapii (ryc. 2). Odległe przerzuty
Chemioterapia zmniejsza szybkość odległych przerzutów. Continue reading „Jednoczesna chemioterapia i radioterapia zachowawcza narządów w zaawansowanym raku krtani ad 8”

Jednoczesna chemioterapia i radioterapia zachowawcza narządów w zaawansowanym raku krtani ad 7

Dwuletnie i pięcioletnie szacowane wskaźniki tego punktu końcowego wynosiły odpowiednio 59 procent i 43 procent dla pacjentów przypisanych indukcji cisplatyna plus fluorouracyl, a następnie radioterapii, 66 procent i 45 procent dla osób przypisanych do radioterapii z jednoczesną cisplatyną, oraz 53 procent i 38 procent dla osób przypisanych wyłącznie do radioterapii. Test statystyczny o określonym protokole nie dawał istotnej różnicy (P <0,05) w parach porównawczych między cisplatyną indukcyjną i fluorouracylem, a następnie radioterapią i radioterapią z równoczesną cisplatyną (P = 0,49) lub między cisplatyną indukcyjną i fluorouracylem, a następnie radioterapią i sama radioterapia (P = 0,08). Istniała jednak istotna różnica w czasie przeżycia bez laryngektomii, gdy jednoczesna radioterapia i cisplatyna były porównywane z samą radioterapią (P = 0,01). Wyniki przeżycia
Mediana czasu obserwacji wśród pacjentów, którzy przeżyli wynosiła 3,8 roku. Dwuletnie i pięcioletnie szacunki całkowitego przeżycia nie różniły się istotnie w zależności od leczenia: odpowiednio 76% i 55% dla cisplatyny indukcyjnej plus fluorouracyl, a następnie radioterapia, 74% i 54% dla radioterapii z równoczesną cisplatyną, i 75 procent i 56 procent dla samej radioterapii. Continue reading „Jednoczesna chemioterapia i radioterapia zachowawcza narządów w zaawansowanym raku krtani ad 7”