Zmiany zawartosci bialek w osoczu krwi

Udało się to również stwierdzić w okresie zdrowienia po durze plamistym Walawski. Te zmiany w płonicy i durze plamistym są wynikiem zakłócenia czynności układu nerwowego regulującego zawartość białka we krwi. Zwiększenie się zawartości białek w osoczu krwi występuje jaskrawo wtedy, kiedy krew traci wodę i w związku z tym zagęszcza się. Widzimy to w biegunkach, oparzeniach, uporczywych wymiotach oraz w takich chorobach zakaźnych jak cholera i sprue. Zmiany zawartości białek w osoczu krwi dotyczą nie tylko całkowitej jego ilości, lecz również wzajemnego stosunku poszczególnych jego frakcji. Continue reading „Zmiany zawartosci bialek w osoczu krwi”

Zmniejszenie sie zawartosci cholesterolu we krwi

Zmniejszenie się zawartości cholesterolu we krwi widzimy w stanach charłaczych, w zatruciu tyroksyną, w niedokrwistościach i niektórych chorobach zakaźnych, zwłaszcza na szczycie ich rozwoju. Zmiany w zawartości lipidów i ich stosunku względem siebie mogą również wystąpić w związku z zakłóceniem czynności regulacyjnych układu nerwowego wegetatywnego. Zwiększenie się zawartości cholesterolu jest związane z układem współczulnym, lecytyny zaś z układem przywspółczulnym. Zawartość cukru we krwi wynosi przeciętnie 0,08-0,12 g%. Zawartość jego zwiększa się w zaburzeniach przemiany węglowodanowej oraz w niektórych chorobach wątroby i nerek. Continue reading „Zmniejszenie sie zawartosci cholesterolu we krwi”

Komórki macierzyste krwi obwodowej a szpik kostny od niespokrewnionych dawców AD 2

Jednakże wyniki uzyskane z przeszczepami pochodzącymi od rodzeństwa identycznego z HLA mogą nie mieć zastosowania do przeszczepów od niespokrewnionych dawców, biorąc pod uwagę większą różnorodność genetyczną, a zatem większe ryzyko GVHD u niespokrewnionego biorcy, nawet jeśli dawcy i biorcy są w pełni HLA- dopasowane. W ciągu ostatniego dziesięciolecia zwiększyło się wykorzystanie komórek macierzystych krwi obwodowej, które obecnie stanowią 75% przeszczepów komórek macierzystych od niespokrewnionych dorosłych dawców, bez danych klinicznych potwierdzających tę zmianę 12. Duże badanie obserwacyjne przeszczepów niezwiązanych z dawcą wykazało wyższe wskaźniki ostrej i przewlekłej GVHD z komórkami macierzystymi krwi obwodowej niż ze szpiku kostnego i brak poprawy przeżycia.13 W celu określenia wpływu źródła przeszczepu na przeszczepy niezwiązane z dawcą, przeprowadziliśmy randomizowane badanie porównujące wyniki badań transplantacje komórek i szpiku kostnego.
Metody
Projekt badania
Badanie było otwartym, wieloetapowym, wieloośrodkowym, randomizowanym badaniem fazy 3 przeprowadzonym przez sieć badań klinicznych transplantacji krwi i szpiku kostnego. Continue reading „Komórki macierzyste krwi obwodowej a szpik kostny od niespokrewnionych dawców AD 2”

Zwiększona przeżywalność z hamowaniem MEK w czerniaku zmutowanym BRAF AD 8

Chociaż wysypka jest częsta w przypadku obu leków, charakter wysypki obserwowanej po zastosowaniu trametynibu jest związany z grudkowatością, jak doniesiono w przypadku innych inhibitorów MEK, 17 w przeciwieństwie do hiperkeratotycznej, grudkowo-plamkowej wysypki związanej z wemurafenibem. Biegunkę i obrzęki obwodowe często obserwuje się po zastosowaniu trametynibu, podczas gdy nadwrażliwość na światło i bóle stawów są związane z wemurafenibem 6. Centralna retinopatia surowicza i okluzja żyły siatkówki były rzadkimi, ale niepokojącymi działaniami niepożądanymi związanymi z trametynibem. Warto zauważyć, że nie zaobserwowano skórnych raków płaskonabłonkowych podczas leczenia trametynibem w naszej badanej populacji. Continue reading „Zwiększona przeżywalność z hamowaniem MEK w czerniaku zmutowanym BRAF AD 8”

Ostry zawał mięśnia sercowego po potwierdzonej laboratoryjnie infekcji grypowej

Ostry zawał mięśnia sercowego może być wywołany przez ostre infekcje dróg oddechowych. Wcześniejsze badania sugerowały związek między grypą a ostrym zawałem mięśnia sercowego, ale w tych badaniach zastosowano nieswoiste środki zarażenia grypą lub projekty badań, które były podatne na uprzedzenia. Oceniliśmy związek pomiędzy potwierdzoną laboratoryjnie infekcją grypową a ostrym zawałem mięśnia sercowego. Metody
Zastosowaliśmy samokontrolę konstrukcji serii przypadków w celu oceny związku między potwierdzoną laboratoryjnie infekcją grypową a hospitalizacją z powodu ostrego zawału mięśnia sercowego. Zastosowaliśmy różne laboratoryjne metody o wysokiej specyficzności w celu potwierdzenia zakażenia grypą w próbkach układu oddechowego, a także potwierdzono hospitalizację z powodu ostrych zawałów mięśnia sercowego z danych administracyjnych. Continue reading „Ostry zawał mięśnia sercowego po potwierdzonej laboratoryjnie infekcji grypowej”

Analiza DNA wirusa Epstein-Barr w osoczu na obecność raka nosogardzieli ad 7

Jednym z możliwych wyjaśnień jest to, że uczestnicy, którzy pierwotnie byli obecni z bardziej zaawansowanym rakiem nosogardzieli w ciągu następnych kilku lat, zostali zidentyfikowani w naszym programie badań przesiewowych na wcześniejszych etapach. Hipotezę tę potwierdza niższa od spodziewanej liczba przypadków zdiagnozowanych w okresie obserwacji oraz prezentacja zaawansowanego raka nosogardzieli u pacjenta z pozytywnym wynikiem badania, który nie poddał się dalszej ocenie. Spośród 20 140 uczestników, u których rak jelita nosowo-nosowego nie został zidentyfikowany podczas badania przesiewowego, 19 626 (97,4%) było przesłuchiwanych przez telefon rok po badaniu przesiewowym, a rak nosowo-gardłowy zanotował tylko u pacjenta w ciągu pierwszego roku. Liczba ta jest znacznie niższa niż przewidywano z rocznej zapadalności. Jeden z 9 uczestników, którzy odmówili dalszej pracy z zaawansowanym rakiem nosogardzieli 32 miesiące po przyjęciu. Continue reading „Analiza DNA wirusa Epstein-Barr w osoczu na obecność raka nosogardzieli ad 7”

Stężenie mucyny w drogach oddechowych jako marker przewlekłego zapalenia oskrzeli ad 11

Całkowite stężenia mucyny w plwocinie były związane z rozpoznaniem przewlekłego zapalenia oskrzeli w oparciu o każdy z dwóch rodzajów kwestionariuszy samoopisowych: kwestionariusz odzwierciedlający klasyczną definicję przewlekłego zapalenia oskrzeli i SGRQ. Krzywe ROC dla całkowitego stężenia mucyny u uczestników SPIROMICS z opartą na kwestionariuszu diagnozą przewlekłego zapalenia oskrzeli względem uczestników kontrolnych dały sprawiedliwy wynik (AUC, 0,72). Podobna analiza przeprowadzona w niezależnej kohorcie z jednym miejscem zapewniała dobry wynik (AUC, 0,82). Przystosowanie wyników ROC przemawia za użytecznością tego środka, ale niższe wartości AUC dla uczestników SPIROMICS sugerują, że zmienność pomiędzy miejscami może być znaczna. Przyszłe badania mające na celu zbadanie stężenia mucyny w drogach oddechowych jako biomarkera diagnostycznego i prognostycznego dla przewlekłego zapalenia oskrzeli, w porównaniu z danymi opartymi na kwestionariuszach i biopsji dróg oddechowych, wydają się uzasadnione; takie badania powinny obejmować młodszych palaczy zagrożonych COPD. Continue reading „Stężenie mucyny w drogach oddechowych jako marker przewlekłego zapalenia oskrzeli ad 11”

Jednoczesna chemioterapia i radioterapia zachowawcza narządów w zaawansowanym raku krtani ad 6

Po dwóch latach wskaźniki zachowania krtani były następujące: 75 procent (przedział ufności 95 procent, 68 do 81 procent) wśród pacjentów otrzymujących cisplatynę indukcyjną plus fluorouracyl, a następnie radioterapię, 88 procent (przedział ufności 95 procent, 83 do 93 procent) wśród osób, które otrzymały radioterapię z jednoczesną cisplatyną i 70 procent (95 procent przedziału ufności, 63 do 76 procent) wśród osób, które otrzymały samą radioterapię (P = 0,005 dla porównania między indukcją cisplatyną i fluorouracylem, a następnie radioterapią i radioterapią z równoczesnym cisplatyna, P = 0,27 dla porównania między cisplatyną indukcyjną i fluorouracylem, a następnie radioterapią i samą radioterapią, a P <0,001 dla porównania radioterapii z jednoczesną cisplatyną i samą radioterapią, test Graya). Częstość zachowania krtani w medianie czasu obserwacji wynoszącej 3,8 roku była istotnie wyższa wśród pacjentów otrzymujących radioterapię z jednoczesną cisplatyną (145 z 172 pacjentów [84 procent]) niż wśród osób otrzymujących chemioterapię indukcyjną, a następnie radioterapię (125 z 173 pacjentów [72] procent], P = 0,005) lub samą radioterapię (116 z 173 pacjentów [67 procent], P <0,001). Nie było istotnej różnicy między grupą otrzymującą chemioterapię indukcyjną, a następnie radioterapię i grupą otrzymującą samą radioterapię (P = 0,27) (Figura 1).
Mowa i połknięcie
Informacje o mowie i połykaniu zebrane od pacjentów wolnych od choroby i mających nietkniętą krtań były dostępne od 74 procent osób przypisanych do indukcji cisplatyna plus fluorouracyl, a następnie radioterapia, 78 procent osób przypisanych do radioterapii z jednoczesną cisplatyną i 80 procent przeznaczone wyłącznie do radioterapii. Nie było różnicy między trzema grupami leczenia w odniesieniu do mowy w 12 lub 24 miesiącach obserwacji. Continue reading „Jednoczesna chemioterapia i radioterapia zachowawcza narządów w zaawansowanym raku krtani ad 6”

Zelatyna zwieksza krzepliwosc krwi

Podwyższenie krzepliwości krwi można uzyskać również przez obudzenie układu siateczkowo-śródbłonkowego, np. naświetlaniem promieniami Roentgena śledziony, co tłumaczy się zwiększonym powstawaniem ciała włóknika rodnego w układzie siateczkowo-śródbłonkowym. Zwiększenie krzepliwości krwi w stanach patologicznych występuje w tych stanach chorobowych, w których powstaje zagęszczenie krwi, większy rozpad tkanek i krwotok Również w zapaleniu płuc, ropowicy, gośćcu stawowym oraz innych ostrych chorobach zakaźnych, zwłaszcza przebiegających z hipergenicznym oddziaływaniem, zwiększa się krzepliwość krwi, co w sprzyjających warunkach może wywołać powikłania z wytworzeniem zakrzepów. Zmniejszenie krzepliwości krwi wywołują różne ciała wprowadzone do ustroju z zewnątrz lub powstające wewnątrz ustroju. Ciała, które znoszą zdolność krwi do krzepnięcia, nazwano stabilizatorami. Continue reading „Zelatyna zwieksza krzepliwosc krwi”