Mepolizumab lub placebo w przypadku granulocytowatych ziarniniakowatych z zapaleniem wieloczynnikowym cd

W okresie leczenia interwencyjnego uczestnicy grupy otrzymującej mepolizumab otrzymywali 300 mg mepolizumabu oraz standardową opiekę, a osoby z grupy placebo otrzymywały placebo w połączeniu z standardową opieką. Mepolizumab lub placebo podawano podskórnie. Do analizy pierwotnej wykorzystano populację zamiar-leczenie. Po przeprowadzeniu badań przesiewowych (trwających od do 4 tygodni) uczestnicy zostali losowo przydzieleni w stosunku 1: do otrzymywania podskórnego mepolizumabu w dawce 300 mg lub porównywanego placebo co 4 tygodnie, oprócz standardowej opieki (leczenie glikokortykoidami, z lub bez leczenie immunosupresyjne) przez 52 tygodnie, a następnie 8 tygodni obserwacji (rysunek 1A i tabela S1 w dodatkowym dodatku). Dawka glikokortykosteroidów musiała pozostać stabilna między stanem wyjściowym (randomizacja, która miała miejsce podczas wizyty 2) a czwartym tygodniem, a następnie mogła zostać zmniejszona według uznania badacza zgodnie ze znormalizowanym zalecanym harmonogramem starzenia. Continue reading „Mepolizumab lub placebo w przypadku granulocytowatych ziarniniakowatych z zapaleniem wieloczynnikowym cd”

Analiza DNA wirusa Epstein-Barr w osoczu na obecność raka nosogardzieli ad 6

Skuteczność diagnostyczna programu badań przesiewowych podsumowano w Tabeli 2. Dyskusja
Jako model raka nosogardzieli stwierdziliśmy, że możliwe jest wykorzystanie analizy krążącego DNA do badań przesiewowych na obecność nowotworów u osób bez objawów. Spośród 20 174 uczestników, którzy przeszli badania przesiewowe, tylko 309 (1,5% wszystkich uczestników i 27,8% tych, którzy początkowo testowali wynik pozytywny) miało uporczywie wykrywalne DNA EBV w osoczu na początku i podczas obserwacji. Wśród tych 309 uczestników raka nosogardzieli potwierdzono u 34 (11,0%). Niskie pozytywne wartości predykcyjne są typowe dla badań przesiewowych w kierunku raka przeprowadzanych w bezobjawowych populacjach. Continue reading „Analiza DNA wirusa Epstein-Barr w osoczu na obecność raka nosogardzieli ad 6”

Stężenie mucyny w drogach oddechowych jako marker przewlekłego zapalenia oskrzeli ad 5

Porównanie parami między poszczególnymi grupami zostało skorygowane za pomocą metody Tukeya-Kramera. Nie wprowadzono żadnych korekt w przypadku wielu testów. Wszystkie testy były dwustronne, a wartość P równą 0,05 lub mniej uważano za wskazującą na istotność statystyczną. Dane są przedstawiane jako wykresy pudełkowe, z wykresami słupkowymi przedstawionymi w Dodatku Uzupełniającym. Analiza przydatności mucyny plwociny do diagnostyki przewlekłego zapalenia oskrzeli wykorzystała techniki krzywej charakterystyki odbiorczej (ROC). Continue reading „Stężenie mucyny w drogach oddechowych jako marker przewlekłego zapalenia oskrzeli ad 5”

Bialka surowicy krwi

Białka surowicy krwi odgrywają ponadto dużą rolę w zjawiskach odpornościowych, alergiach, anafilaksji, we wstrząsie anafilaktycznym i odczynach serologicznych. Jak wykazały badania, zawartość białka we krwi podwyższa się u zwierząt, które szczepiono zarazkami i które na skutek tego chorowały. Zwiększa się wtedy frakcja globulinowa. Niektóre frakcje białka czy albuminy, czy globuliny istotnie współdziałają w tych procesach odpornościowych, o tym nie można jeszcze dziś zadecydować. Wuhnnan wyodrębnił ostatnio pewne typy odczynów białkowych, które szczególnie wyraźnie występują w chorobach zakaźnych. Continue reading „Bialka surowicy krwi”