Mepolizumab lub placebo w przypadku granulocytowatych ziarniniakowatych z zapaleniem wieloczynnikowym ad 5

Nawroty mogą być sklasyfikowane przez lokalnego badacza jako więcej niż jeden typ. Szczegóły dotyczące użytych przyrządów i innych wcześniej określonych punktów końcowych (np. Zmiana w stosunku do linii podstawowej w wymuszonej objętości wydechowej w ciągu sekundy, wymuszona pojemność życiowa, wynik w skali ACQ-6, wynik w zakresie nosowo-nosowego testu-22 wynik [zakres, 0 do 110 punktów , przy czym wyższe wyniki wskazują na gorszą jakość życia, minimalną istotną klinicznie różnicę, 8,9 punktów], wynik indeksu uszkodzeń naczyń [zakres, 0 do 63 punktów, z wynikiem 0 oznaczającym brak uszkodzenia] i wartość BVAS) podano w Dodatku. Dodatek. Obliczono także roczny wskaźnik nawrotów (tj. Continue reading „Mepolizumab lub placebo w przypadku granulocytowatych ziarniniakowatych z zapaleniem wieloczynnikowym ad 5”

Mepolizumab lub placebo w przypadku granulocytowatych ziarniniakowatych z zapaleniem wieloczynnikowym cd

W okresie leczenia interwencyjnego uczestnicy grupy otrzymującej mepolizumab otrzymywali 300 mg mepolizumabu oraz standardową opiekę, a osoby z grupy placebo otrzymywały placebo w połączeniu z standardową opieką. Mepolizumab lub placebo podawano podskórnie. Do analizy pierwotnej wykorzystano populację zamiar-leczenie. Po przeprowadzeniu badań przesiewowych (trwających od do 4 tygodni) uczestnicy zostali losowo przydzieleni w stosunku 1: do otrzymywania podskórnego mepolizumabu w dawce 300 mg lub porównywanego placebo co 4 tygodnie, oprócz standardowej opieki (leczenie glikokortykoidami, z lub bez leczenie immunosupresyjne) przez 52 tygodnie, a następnie 8 tygodni obserwacji (rysunek 1A i tabela S1 w dodatkowym dodatku). Dawka glikokortykosteroidów musiała pozostać stabilna między stanem wyjściowym (randomizacja, która miała miejsce podczas wizyty 2) a czwartym tygodniem, a następnie mogła zostać zmniejszona według uznania badacza zgodnie ze znormalizowanym zalecanym harmonogramem starzenia. Continue reading „Mepolizumab lub placebo w przypadku granulocytowatych ziarniniakowatych z zapaleniem wieloczynnikowym cd”

Analiza DNA wirusa Epstein-Barr w osoczu na obecność raka nosogardzieli cd

Uczestnicy z historią raka lub chorobami autoimmunologicznymi i ci otrzymujący ogólnoustrojową terapię glikokortykosteroidową lub immunosupresyjną zostali wyłączeni w celu zminimalizowania prawdopodobieństwa uzyskania wyników fałszywie dodatnich w DNA EBV w osoczu związanym z replikacją wirusa EBV u uczestników z obniżoną odpornością.19,25 Projekt badania i przetwarzanie próbek
Próbkę zawierającą 20 ml krwi żylnej uzyskano od każdego uczestnika przy rejestracji. DNA EBV w osoczu analizowano za pomocą testu reakcji łańcuchowej polimerazy w czasie rzeczywistym (PCR) ukierunkowanego na fragment BamHI-W genomu EBV, jak opisano wcześniej.17,27 Dolna granica wykrywalności testu wynosiła 20 EBV genomy na mililitr osocza.17,27 Wszystkie próbki analizowano w dwóch powtórzeniach. Sygnały amplifikacji w każdym powtórzeniu uznano za wynik dodatni, niezależnie od poziomu. U uczestników z dodatnimi wynikami kolejną próbkę krwi uzyskano około 4 tygodnie później.
Uczestnicy z uporczywie pozytywnymi wynikami, określani jako pozytywni wynikowo , zostali skierowani do badania endoskopowego i rezonansu magnetycznego (MRI) nosogardzieli.28 Ten dwuetapowy test miał na celu odróżnienie przypadków raka nosogardzieli od fałszywie dodatnich przypadków, ponieważ uczestnicy z rakiem nosogardzieli mają uporczywie pozytywne wyniki, podczas gdy uczestnicy bez raka nosogardzieli mają przejściowe pozytywne wyniki.25 Aby przetestować odtwarzalność testu, 20 próbek osocza z dodatnim DNA EBV i 20 z wynikami negatywnymi wybrano losowo do ponownej analizy. Continue reading „Analiza DNA wirusa Epstein-Barr w osoczu na obecność raka nosogardzieli cd”

Komórki macierzyste krwi obwodowej a szpik kostny od niespokrewnionych dawców AD 3

Dodatkowe kryteria wykluczenia to poziom kreatyniny, bilirubiny, aminotransferazy alaninowej lub aminotransferazy asparaginianowej w surowicy przekraczający górną granicę normy, a także wymuszona pojemność życiowa, wymuszona objętość wydechowa w ciągu sekundy lub zdolność dyfundująca płuca pod kątem tlenku węgla, który był mniejszy niż 50% przewidywanej wartości. Leczenie
Protokół wymagał typowania DNA pacjenta i dawcy w rozdzielczości pośredniej dla HLA-A, B i C oraz w wysokiej rozdzielczości dla DRB1, jak również dopasowania dla pięciu lub sześciu z sześciu antygenów HLA-A, B i DRB1. Wszyscy darczyńcy i biorcy wyrazili pisemną zgodę przed rejestracją. Komórki szpiku kostnego pobierano od dawców za pomocą standardowych procedur. Continue reading „Komórki macierzyste krwi obwodowej a szpik kostny od niespokrewnionych dawców AD 3”