Mepolizumab lub placebo w przypadku granulocytowatych ziarniniakowatych z zapaleniem wieloczynnikowym

Eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem wielonaczyniowym jest eozynofilowym zapaleniem naczyń. Mepolizumab, przeciwciało monoklonalne anty-interleukina-5, zmniejsza liczbę eozynofili we krwi i może mieć wartość w leczeniu ziarniniaka eozynofilowego z zapaleniem naczyń. Metody
W tej wieloośrodkowej, podwójnie ślepej próbie fazy 3 z grupą równoległych losowo przydzielono uczestników z nawrotową lub oporną granulozą eozynofilową z zapaleniem wielojądrowym, którzy otrzymywali leczenie przez co najmniej 4 tygodnie i przyjmowali stabilną dawkę prednizolonu lub prednizonu w celu uzyskania dawki 300 mg. mepolizumabu lub placebo podawano podskórnie co 4 tygodnie, a także standardową opiekę przez 52 tygodnie. Dwoma pierwszymi punktami końcowymi były narastająco tygodnie remisji w okresie 52 tygodni, zgodnie z kategoryczną kwantyfikacją i odsetkiem uczestników w remisji zarówno w 36. Continue reading „Mepolizumab lub placebo w przypadku granulocytowatych ziarniniakowatych z zapaleniem wieloczynnikowym”

Komórki macierzyste krwi obwodowej a szpik kostny od niespokrewnionych dawców AD 3

Dodatkowe kryteria wykluczenia to poziom kreatyniny, bilirubiny, aminotransferazy alaninowej lub aminotransferazy asparaginianowej w surowicy przekraczający górną granicę normy, a także wymuszona pojemność życiowa, wymuszona objętość wydechowa w ciągu sekundy lub zdolność dyfundująca płuca pod kątem tlenku węgla, który był mniejszy niż 50% przewidywanej wartości. Leczenie
Protokół wymagał typowania DNA pacjenta i dawcy w rozdzielczości pośredniej dla HLA-A, B i C oraz w wysokiej rozdzielczości dla DRB1, jak również dopasowania dla pięciu lub sześciu z sześciu antygenów HLA-A, B i DRB1. Wszyscy darczyńcy i biorcy wyrazili pisemną zgodę przed rejestracją. Komórki szpiku kostnego pobierano od dawców za pomocą standardowych procedur. Continue reading „Komórki macierzyste krwi obwodowej a szpik kostny od niespokrewnionych dawców AD 3”

Komórki macierzyste krwi obwodowej a szpik kostny od niespokrewnionych dawców AD 2

Jednakże wyniki uzyskane z przeszczepami pochodzącymi od rodzeństwa identycznego z HLA mogą nie mieć zastosowania do przeszczepów od niespokrewnionych dawców, biorąc pod uwagę większą różnorodność genetyczną, a zatem większe ryzyko GVHD u niespokrewnionego biorcy, nawet jeśli dawcy i biorcy są w pełni HLA- dopasowane. W ciągu ostatniego dziesięciolecia zwiększyło się wykorzystanie komórek macierzystych krwi obwodowej, które obecnie stanowią 75% przeszczepów komórek macierzystych od niespokrewnionych dorosłych dawców, bez danych klinicznych potwierdzających tę zmianę 12. Duże badanie obserwacyjne przeszczepów niezwiązanych z dawcą wykazało wyższe wskaźniki ostrej i przewlekłej GVHD z komórkami macierzystymi krwi obwodowej niż ze szpiku kostnego i brak poprawy przeżycia.13 W celu określenia wpływu źródła przeszczepu na przeszczepy niezwiązane z dawcą, przeprowadziliśmy randomizowane badanie porównujące wyniki badań transplantacje komórek i szpiku kostnego.
Metody
Projekt badania
Badanie było otwartym, wieloetapowym, wieloośrodkowym, randomizowanym badaniem fazy 3 przeprowadzonym przez sieć badań klinicznych transplantacji krwi i szpiku kostnego. Continue reading „Komórki macierzyste krwi obwodowej a szpik kostny od niespokrewnionych dawców AD 2”

Zwiększona przeżywalność z hamowaniem MEK w czerniaku zmutowanym BRAF AD 8

Chociaż wysypka jest częsta w przypadku obu leków, charakter wysypki obserwowanej po zastosowaniu trametynibu jest związany z grudkowatością, jak doniesiono w przypadku innych inhibitorów MEK, 17 w przeciwieństwie do hiperkeratotycznej, grudkowo-plamkowej wysypki związanej z wemurafenibem. Biegunkę i obrzęki obwodowe często obserwuje się po zastosowaniu trametynibu, podczas gdy nadwrażliwość na światło i bóle stawów są związane z wemurafenibem 6. Centralna retinopatia surowicza i okluzja żyły siatkówki były rzadkimi, ale niepokojącymi działaniami niepożądanymi związanymi z trametynibem. Warto zauważyć, że nie zaobserwowano skórnych raków płaskonabłonkowych podczas leczenia trametynibem w naszej badanej populacji. Continue reading „Zwiększona przeżywalność z hamowaniem MEK w czerniaku zmutowanym BRAF AD 8”