Komórki mięsne tęczówki

Na bodźce świetlne oddziaływają komórki mięsne tęczówki : włókna barwikonośne środkowej części kurczą się pod wpływem naświetlania, szczególnie światłem zielonem. Szybkie przejście z temperatury wyższej do niskiej, lub przeciwnie, ma na mięśnie gładkie dzialanie drażniące. Poza tem temperatura ma, jak we wszystkich komórkach, wpływ na szybkość przebiegu procesów natury chemicznej. Temperatury niskie, poniżej 10 stopni, wprowadzają mięśnie gładkie zwierząt ciepłokrwistych w skurcz stały, zwiększąją jego napięcie; powyżej tej temperatury napięcie zaczyna się rozluźniać, mięsień wiotczeje zupełnie ; dopiero powyżej 40 zaczyna się ponowne kurczenie, przechodzące około 500 w stężenie cieplne mięśnia. Przy niskieh temperaturach pobudliwość jest bardzo mała, wzrasta z rozluźnieniem napięcia; samorodne tętnienia zjawiają się dopiero przy temperaturach, w których mięsień jest zwiotczały. Continue reading „Komórki mięsne tęczówki”

Pobudliwośc i kurczliwość

O właściwościach mechanicznych mięśni gładkich nie da się wiele powiedzieć : trudno oddzielić silę skurczu mięśnia od samej spójności i elastyczności tkanki. Jeżeli obciążymy mięsień muszli ciężarem, który pokonywa jego napięcie tak, że mięsień zaczyna się wydłużać, to równowaga między obciążeniem mięśnia a jego elastycznością zupełnie się nie ustala i mięsień wcześniej obumiera. Na zatrutej atropiną wstędze z żołądka żaby wykazano, Że ciężary małe wydłużają ją stosunkowo znaczniej, niż większe ; po usunięciu ciężaru mięsień z początku powoli, później prędzej, ma wracać do pierwotnej długości, jakkolwiek jej nigdy nie dosięga. Zupełnie inaczej rzecz się ma w mięśniu normalnym, tak np. adduktor muszli skrócony dźwiga całemi godzinami ciężary, które go, gdy jest rozluźniony, łatwo rozdzierają. Continue reading „Pobudliwośc i kurczliwość”

Działanie prądów stałych na nerwy

Metody, które służą do oznaczenia pobudliwości nerwów ruchowych są te same, za pomocą których oznaczaliśmy pobudliwość mięśni. I tutaj możemy albo oceniać stopień pobudliwości nerwów, używając jednej i tej samej siły podniety, na podstawie efektu otrzymanego, np. stopnia skurczu mięśnia, albo też staramy się otrzymać jeden i ten sam skurcz przy rozmaitych stopniach siły podniety i w tym celu zmieniamy odpowiednio siłę prądu indukcyjnego przez odsuwanie lub przybliżanie cewki indukcyjnej, lub przesuwanie kontaktu na reochordzie, jeżeli drażnimy kondensatora. Najczęściej do tego rodzaju doświadczeń używamy nerwów ruchowych i oceniamy zmiany w pobudliwości nerwów na podstawie skurczu mięśnia. Można jednak i bezpośrednio w nerwach te zmiany spostrzegać badając, jak to zauważyliśmy wyżej, stan czynny nerwów za pomocą zmian elektycznych. Continue reading „Działanie prądów stałych na nerwy”

Nadpobudliwość

Zauważyliśmy, że nie tylko same zakończenia nerwowe w powierzchni czuciowej mogą ulegać działaniu rozmaitych wpływów zewnętrznych, że nie tylko stan czynny może wychodzić z komórek nerwowych, lecz, że te same czynniki zewnętrzne mogą wywołać stan czynny w każdym punkcie nerwu, w którym na niego działają. Ze rzeczywiście tak jest, możemy się przekonać bardzo łatwo, wycinająe u żaby mięsień z nerwem, np. nerw kulszowy z łapką, i poddając nerw działaniu rozmaitych czynników. Na preparacie tym możemy stwierdzić, że uciskanie nerwu, uderzanie, dotknięcie ogrzanym przedmiotem, działanie prądem stałym lub indukcyjnym wszystko to jest stanie wywołać skurcz mięśnia lub łapki, jakkolwiek mięśnie bezpośrednio nie są podrażnione. Oczywiście więc stan czynny musiał powstać w miejșgu działania podniety w nerwie po nerwie się pvzeniósł do mięśnia; tę własność nerwów nazwaliśmy pobudliwością. Continue reading „Nadpobudliwość”