Nerwy obwodowe

Do kategoryi ruchów migawkowych zaliczamy także ruch plemników, których ogonek uważamy jako jedną długą migawkę, Ruchy migawkowe utrzymują się długi czas po śmierci, a mianowicie u skazańców obserwowano jeszcze 30 godzin po śmierci; u zwierząt zimnokrwistych mogą istnieć nawet jeszcze dłużej,  Ruchy migawkowe u człowieka niektórych narządach odgrywają bardzo ważną rolę, jak np. w drogach oddechowych i w na rządach płciowych. Śluz i wszelkie drobne mechaniczne cząsteczki, zawierające się w powietrzu, a podczas oddychania osiadające na błonie śluzowej oskrzeli, za pomocą migawek, działających w kierunku krtani, zostają powoli i bez przerwy posuwane ku zewnątrz i zbierają się w większej ilości w krtani, gdzie, drażniąc zakończenia nerwowe, wywołują kaszel i w ten sposób mogą być usunięte z ustroju. W narządach płciowych ruch migawek powoduie według wszelkiego prawdopodobieństwa ruch cieczy w jajowodach, a także ich lejkowatych rozszerzeniach i dzięki temu uwarunkowuje wejście jaja do jajowodu.

Już w jestestwach najniższych, w ustrojach jednokomórkowych można stwierdzić, że wskutek działania wpływów zewnętrz- nych na protoplazmę tych jestestw, występują w nich pewne zmiany nawet wtedy, gdy działanie czynnika zewnętrznego ogranicza się tylko do pewnej części powierzchni tych ustrojów. Tak np. Continue reading „Nerwy obwodowe”

Badania ruchu migawkowego

Młynek składa się z walca ustawionego bardzo dokładnie na t osi poziomej, którego średnica wynosić może około 1 lub 2 ctm., długość zaś 1 ctm. i który może się obracać z małem tarciem koło tej osi. Walec taki ustawia się w osobnej skrzyneczce tak, ażeby oś wysuwała się poza skrzynkę na zewnątrz. Sama skrzynka może. być szczelnie zamknięta. Continue reading „Badania ruchu migawkowego”

Działanie prądów stałych na nerwy

Metody, które służą do oznaczenia pobudliwości nerwów ruchowych są te same, za pomocą których oznaczaliśmy pobudliwość mięśni. I tutaj możemy albo oceniać stopień pobudliwości nerwów, używając jednej i tej samej siły podniety, na podstawie efektu otrzymanego, np. stopnia skurczu mięśnia, albo też staramy się otrzymać jeden i ten sam skurcz przy rozmaitych stopniach siły podniety i w tym celu zmieniamy odpowiednio siłę prądu indukcyjnego przez odsuwanie lub przybliżanie cewki indukcyjnej, lub przesuwanie kontaktu na reochordzie, jeżeli drażnimy kondensatora. Najczęściej do tego rodzaju doświadczeń używamy nerwów ruchowych i oceniamy zmiany w pobudliwości nerwów na podstawie skurczu mięśnia. Można jednak i bezpośrednio w nerwach te zmiany spostrzegać badając, jak to zauważyliśmy wyżej, stan czynny nerwów za pomocą zmian elektycznych. Continue reading „Działanie prądów stałych na nerwy”

Nadpobudliwość

Zauważyliśmy, że nie tylko same zakończenia nerwowe w powierzchni czuciowej mogą ulegać działaniu rozmaitych wpływów zewnętrznych, że nie tylko stan czynny może wychodzić z komórek nerwowych, lecz, że te same czynniki zewnętrzne mogą wywołać stan czynny w każdym punkcie nerwu, w którym na niego działają. Ze rzeczywiście tak jest, możemy się przekonać bardzo łatwo, wycinająe u żaby mięsień z nerwem, np. nerw kulszowy z łapką, i poddając nerw działaniu rozmaitych czynników. Na preparacie tym możemy stwierdzić, że uciskanie nerwu, uderzanie, dotknięcie ogrzanym przedmiotem, działanie prądem stałym lub indukcyjnym wszystko to jest stanie wywołać skurcz mięśnia lub łapki, jakkolwiek mięśnie bezpośrednio nie są podrażnione. Oczywiście więc stan czynny musiał powstać w miejșgu działania podniety w nerwie po nerwie się pvzeniósł do mięśnia; tę własność nerwów nazwaliśmy pobudliwością. Continue reading „Nadpobudliwość”

Zmiany zawartosci bialek w osoczu krwi

Udało się to również stwierdzić w okresie zdrowienia po durze plamistym Walawski. Te zmiany w płonicy i durze plamistym są wynikiem zakłócenia czynności układu nerwowego regulującego zawartość białka we krwi. Zwiększenie się zawartości białek w osoczu krwi występuje jaskrawo wtedy, kiedy krew traci wodę i w związku z tym zagęszcza się. Widzimy to w biegunkach, oparzeniach, uporczywych wymiotach oraz w takich chorobach zakaźnych jak cholera i sprue. Zmiany zawartości białek w osoczu krwi dotyczą nie tylko całkowitej jego ilości, lecz również wzajemnego stosunku poszczególnych jego frakcji. Continue reading „Zmiany zawartosci bialek w osoczu krwi”

Azot pozabialkowy stanowia: mocznik, kwas moczowy, kreatynina

Azot pozabiałkowy stanowią: mocznik, kwas moczowy, kreatynina, kreatyna, ciała purynowe, kwas hiapurowy i karbaminowy oraz aminokwasy. Zawartość azotu pozabiałkowego w osoczu waha się od 20 do 4,5 mg %. Może ona narastać w niewydolności Derek, w różnych zaburzeniach czynności wątroby, przy czym zawartość białek osocza może nawet wtedy spadać. Zawartość ciał azotowych we krwi może również narastać w charłactwie różnego pochodzenia, wywołanym nowotworami lub niedokrwistością złośliwą. Różne zaburzenia przemiany białkowej mogą doprowadzić do nagromadzenia się ciał azotowych w tkankach, skąd w ilości większej przechodzą one do krwi wywołując zwiększenie się w niej reszty azotowej. Continue reading „Azot pozabialkowy stanowia: mocznik, kwas moczowy, kreatynina”

Przyspieszenie opadania krwinek

Przyśpieszenie opadania krwinek widzimy w posocznicach, gruźlicy, gośćcu stawowym, w durach, w stanach zapalnych, chorobach zakaźnych, w zawale mięśnia sercowego, w nowotworach złośliwych, niedokrwistościach i innych sprawach chorobowych. Należy pamiętać, że wyższa temperatura otoczenia przyśpiesza opadanie krwinek, w związku, z czym badanie powinno odbywać się w temperaturze niższej od 150. Wpływ na szybkość opadania krwinek wywiera też układ nerwowy wegetatywny. Ryżewski w naszym zakładzie wykazał, że przyśpieszenie opadania krwinek u zwierząt wywołane procesem patologicznym można zwolnić przez zwiększenie napięcia układu nerwu błędnego. Przyśpieszenie natomiast opadania można uzyskać przez zwiększenie napięcia układu nerwu współczulnego. Continue reading „Przyspieszenie opadania krwinek”

Komórki macierzyste krwi obwodowej a szpik kostny od niespokrewnionych dawców AD 2

Jednakże wyniki uzyskane z przeszczepami pochodzącymi od rodzeństwa identycznego z HLA mogą nie mieć zastosowania do przeszczepów od niespokrewnionych dawców, biorąc pod uwagę większą różnorodność genetyczną, a zatem większe ryzyko GVHD u niespokrewnionego biorcy, nawet jeśli dawcy i biorcy są w pełni HLA- dopasowane. W ciągu ostatniego dziesięciolecia zwiększyło się wykorzystanie komórek macierzystych krwi obwodowej, które obecnie stanowią 75% przeszczepów komórek macierzystych od niespokrewnionych dorosłych dawców, bez danych klinicznych potwierdzających tę zmianę 12. Duże badanie obserwacyjne przeszczepów niezwiązanych z dawcą wykazało wyższe wskaźniki ostrej i przewlekłej GVHD z komórkami macierzystymi krwi obwodowej niż ze szpiku kostnego i brak poprawy przeżycia.13 W celu określenia wpływu źródła przeszczepu na przeszczepy niezwiązane z dawcą, przeprowadziliśmy randomizowane badanie porównujące wyniki badań transplantacje komórek i szpiku kostnego.
Metody
Projekt badania
Badanie było otwartym, wieloetapowym, wieloośrodkowym, randomizowanym badaniem fazy 3 przeprowadzonym przez sieć badań klinicznych transplantacji krwi i szpiku kostnego. Continue reading „Komórki macierzyste krwi obwodowej a szpik kostny od niespokrewnionych dawców AD 2”

Stężenie mucyny w drogach oddechowych jako marker przewlekłego zapalenia oskrzeli czesc 4

George s Respiratory Questionnaire (SGRQ) 17 definiował przewlekłe zapalenie oskrzeli jako kaszel i flegmę prawie codziennie lub kilka razy w tygodniu. Rozedmę płuc zdefiniowano jako procent wokseli w polu płuc, który wykazywał atenuację mniej niż -950 jednostek Hounsfielda, co oceniono za pomocą wolumetrycznej tomografii komputerowej (CT) w płucach. Korzystając z tego odsetka, zaklasyfikowaliśmy uczestnika jako mającego rozedmę płucną na podstawie wartości normatywnych.18 Szczegółowe definicje kliniczne są dostępne w dodatkowym dodatku. Plwocinę, która została wywołana przez inhalację hipertonicznego roztworu soli, zebrano od 917 uczestników, którzy mieli wymuszoną objętość wydechową w ciągu sekundy powyżej 35% przewidywanej wartości, zgodnie z protokołem 19 i American Thoracic Society oraz normami Europejskiego Towarzystwa oddechowego, 16 dla pomiaru całkowitych stężeń mucyny. Indukowane próbki plwociny umieszczono w buforze guanidynowym (6 mol na litr), 12 wysłano do SPIROMICS Biospecimen Processing Center i przechowywano w temperaturze -4oC. Continue reading „Stężenie mucyny w drogach oddechowych jako marker przewlekłego zapalenia oskrzeli czesc 4”

Stężenie mucyny w drogach oddechowych jako marker przewlekłego zapalenia oskrzeli ad 5

Porównanie parami między poszczególnymi grupami zostało skorygowane za pomocą metody Tukeya-Kramera. Nie wprowadzono żadnych korekt w przypadku wielu testów. Wszystkie testy były dwustronne, a wartość P równą 0,05 lub mniej uważano za wskazującą na istotność statystyczną. Dane są przedstawiane jako wykresy pudełkowe, z wykresami słupkowymi przedstawionymi w Dodatku Uzupełniającym. Analiza przydatności mucyny plwociny do diagnostyki przewlekłego zapalenia oskrzeli wykorzystała techniki krzywej charakterystyki odbiorczej (ROC). Continue reading „Stężenie mucyny w drogach oddechowych jako marker przewlekłego zapalenia oskrzeli ad 5”