Mepolizumab lub placebo w przypadku granulocytowatych ziarniniakowatych z zapaleniem wieloczynnikowym ad 7

Analizę naliczonych tygodni remisji według podgrupy przedstawiono w tabeli S4 w dodatkowym dodatku. Skuteczność mepolizumabu w porównaniu z placebo wśród 57 uczestników z bezwzględną liczbą eozynofili mniejszą niż 150 komórek na milimetr sześcienny na początku badania była ograniczona (21% w porównaniu do 7% uczestników miało remisję przez .24 tygodnie, iloraz szans, 0,95; 95% CI, 0,28 do 3,24). Natomiast wśród 79 uczestników z bezwzględną liczbą eozynofili wynoszącą 150 komórek lub więcej na milimetr sześcienny w punkcie wyjściowym, wystąpiła korzyść z mepolizumabu w porównaniu z placebo (33% w porównaniu do 0% uczestników miało remisję przez .24 tygodnie, iloraz szans 26,10; 95% CI, 7,02 do 97,02). Więcej uczestników grupy mepolizumabu niż w grupie placebo miało remisję w ciągu pierwszych 24 tygodni badania i pozostało w remisji do 52 tygodnia (19% w porównaniu z 1%, iloraz szans, 19,65, 95% CI, 2,30 do 167,93; P = 0,007) (tabela 2). Punkty końcowe remisji, które stosowały kryteria remisji EULAR (BVAS wynoszący 0 i prednizolon lub dawkę prednizonu .7,5 mg na dzień) są pokazane na Rysunkach S1 i Tabeli S5 w Dodatku Uzupełniającym. Continue reading „Mepolizumab lub placebo w przypadku granulocytowatych ziarniniakowatych z zapaleniem wieloczynnikowym ad 7”

Analiza DNA wirusa Epstein-Barr w osoczu na obecność raka nosogardzieli ad 6

Skuteczność diagnostyczna programu badań przesiewowych podsumowano w Tabeli 2. Dyskusja
Jako model raka nosogardzieli stwierdziliśmy, że możliwe jest wykorzystanie analizy krążącego DNA do badań przesiewowych na obecność nowotworów u osób bez objawów. Spośród 20 174 uczestników, którzy przeszli badania przesiewowe, tylko 309 (1,5% wszystkich uczestników i 27,8% tych, którzy początkowo testowali wynik pozytywny) miało uporczywie wykrywalne DNA EBV w osoczu na początku i podczas obserwacji. Wśród tych 309 uczestników raka nosogardzieli potwierdzono u 34 (11,0%). Niskie pozytywne wartości predykcyjne są typowe dla badań przesiewowych w kierunku raka przeprowadzanych w bezobjawowych populacjach. Continue reading „Analiza DNA wirusa Epstein-Barr w osoczu na obecność raka nosogardzieli ad 6”

Analiza DNA wirusa Epstein-Barr w osoczu na obecność raka nosogardzieli ad 5

Nawrót choroby po leczeniu wystąpił tylko u pacjenta. Trzyletnia stopa przeżycia wolnego od progresji wśród uczestników z rakiem nosogardzieli, która została wykryta podczas badań przesiewowych była lepsza od tej wśród pacjentów w historycznej kohorcie (97% w porównaniu z 70%, współczynnik ryzyka, 0,10, 95% przedział ufności, 0,05 do 0,18; P <0,001 w teście log-rank) (Figura 2B) .20 Ryc. 3. Ryc. 3. Continue reading „Analiza DNA wirusa Epstein-Barr w osoczu na obecność raka nosogardzieli ad 5”

Analiza DNA wirusa Epstein-Barr w osoczu na obecność raka nosogardzieli

Wolne od krążenia DNA wirusa Epsteina-Barra (EBV) jest biomarkerem raka nosogardzieli. Przeprowadziliśmy prospektywne badanie, aby zbadać, czy DNA EBV w próbkach osocza byłoby użyteczne w badaniach przesiewowych w kierunku wczesnego raka nosogardzieli u osób bezobjawowych. Metody
Przeanalizowaliśmy DNA EBV w próbkach osocza w celu zbadania uczestników, którzy nie mieli objawów raka nosogardzieli. Uczestnicy z początkowo pozytywnymi wynikami zostali powtórnie przebadani około 4 tygodnie później, a ci z uporczywie dodatnim DNA EBV w osoczu przeszli donosowe badanie endoskopowe i obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI).
Wyniki
Łącznie 20 174 uczestników poddano badaniom przesiewowym. Continue reading „Analiza DNA wirusa Epstein-Barr w osoczu na obecność raka nosogardzieli”