Skurcze

Skurczu mięsień wykonywa pewną pracę, a równocześnie wytwarza i ciepło. Suma energii mechanicznej i cieplnej wskazuje nam dopiero ilość energii uwolnionej podczas skurczu ; ażeby tę ostatnią zmierzyć, najlepiej urządzić doświadczenie w ten sposób, żeby całkowita ilość energii wytworzonej w czasie skurczu zjawiła się w postaci ciepła. Cel ten można osiągnąć dość łatwo; wystarczy jeżeli ciężar, podniesiony przez mięsień w okresie skurczu, powróci do położenia pierwotnego z chwilą rozkurczu. Wtedy mięsień, oczywiście nie wykonał właściwie żadnej pracy zewnętrznej i ilość ciepła powstającego w mięśniu w tych warunkach musi odpowiadać ogólnej produkcyi energii. Po tych uwagach wstępnych musimy przystąpić do zbadania bliższego zjawisk energetycznych w mięśniach i przede wszystkiem zwrócimy się do zależności ich od podniety. Okazuje się, że o ile podniety są tak słabe, że leżą niżej progu pobudliwości, to jest mię. sień nie reaguje na nie skurczem, wtedy wytwarzanie ciepła w mięśniu nie ulega zmianie w porównaniu ze stanem spoczynku. Jeżeli podniety są słabsze od maksymalnych, to ilość ciepła wzrasta wraz z siłą podniety. Największy efekt cieplny osiągamy jednocześnie z największym efektem mechanicznym. Produkcya energii w mięśniu wzrasta również wraz z obciążeniem mięśnia; podczas silnego skurczu nieznużonego mięśnia żaby przy dużem obciążeniu ilość wytworzonej energii odpowiada na gram mięśnia 3 mikrokaloryom, co można osiągnąć przez spalenie mg. węglowodan u. Badania ostatnie wykazują, że produkcya ciepła w mięśniu odbywa się znacznie później niż zjawisko elektryczne, a nawet później niż skurcz mechaniczny. Dla zrozumienia mechanizmu mięśniowego obserwacye te mają znaczenie pierwszorzędne, dotychczas jednakże za mało mamy spostrzeżeń w tym kierunku, ażeby można było na tej podstawie wysnuć jakieś wnioski dotyczące sposobu wytwarzania energii. Zaznaczyliśmy wyżej, że podczas tężca temperatura mięśnia podnosi się wyżej, niż podczas skurczu pojedynczego, a więc  użycie ciepła musi być większa. Tężec jednak jest to zjawisko bardzo złożone, zależne od wielu czynników, z których każdy może również mieć na produkcyę ciepła. Przede wszystkiem skurcz tężcowy składa się z dwóch okresów: kurczenia się mięśnia i podnoszenia ciężaru i przebywania w stanie skurczu i podtrzymywania ciężaru na pewnej wysokości. Otóż pierwsze pytanie będzie brzmiało, czy oba te okresy są połączone z produkcyą ciepła. Pod tym względem wszyscy badacze jednozgodnie twierdzą, że ciepło się wytwarza nie tylko w pierwszym okresie, ale i przez cały czas trwania skurczu ; im dłużej. trwa tężenie też więcej wydziela się ciepła. Zwrócić tu należy uwagę, że mięsień, trwając w skurczu tężcowym, nie wykonywa żadnej pracy mechanicznej, w definicyi bowiem pojęcia pracy leży przesuwanie punktu przyczepienia siły. Mimo to, przemiana energii w mięśniu jest wzmożona, a różnica ta całkowicie zjawia się w postaci ciepła. Taki stan mięśnia zowie się w fizyologii bardzo trafnie—pracą statyczną albo wewnętrzną. Zjawiska analogiczne widzimy i w przyrodzie martwej ; jeżeli np. elektromagnes podtrzymuje jakiś ciężar, to również nie wykonywa pracy, a jednak musi być przytem zużywana energia ogniwa czy dynamomaszyny _i temperatura magnesu się podnosi. W okresie kurczenia się mięśnia, czyli powstawania tężca, produkcya ciepła jest większa niż podczas trwania skurczu. Jeżeli wywolamy w mięśniu tężec albo też szereg szybko po sobie następujących skurczów izotonicznych, to ilość wytworzonego ciepła będzie większa niż podczas tężca zupełnego trwającego przez takiż sam czas. [patrz też: nfz łódź sanatoria lista oczekujących,osłonka schwanna ,dermatolog na nfz gdańsk]

Powiązane tematy z artykułem: dermatolog na nfz gdańsk nfz łódź sanatoria lista oczekujących osłonka schwanna