Stężenie mucyny w drogach oddechowych jako marker przewlekłego zapalenia oskrzeli ad 9

Uczestnicy z klasycznie zdefiniowanym lub zdefiniowanym przez SGRQ przewlekłym zapaleniem oskrzeli, z lub bez rozedmy płuc, mieli wyższe stężenia mucyny niż uczestnicy bez przewlekłego zapalenia oskrzeli, z lub bez rozedmy płuc (ryc. S14 w Dodatku Aneks). Po drugie, ostatnie badania wykazały, że objawy, w tym wytwarzanie flegmy, u osób palących z prawidłowymi wynikami badań spirometrycznych wskazują na populację z przewlekłym fenotypem podobnym do oskrzeli (np. Zaostrzenia układu oddechowego i ograniczenie aktywności) .25 W naszym badaniu wśród obecnych lub byłych palaczy przy prawidłowych wartościach spirometrycznych osoby z objawami miały wyższe całkowite stężenia mucyny niż te bez objawów (ryc. S15 w dodatku uzupełniającym). Na koniec zbadano czułość i swoistość całkowitego stężenia mucyny w plwocinie jako biomarkerze przewlekłego zapalenia oskrzeli zarówno w SPIROMICACH, jak i niezależnych kohortach. Z wykorzystaniem danych dotyczących uczestników SPIROMICS z klasycznie zdefiniowanym przewlekłym zapaleniem oskrzeli i zdrowych osób, które nigdy nie paliły (ryc. 4A), pole pod krzywą ROC (AUC) dla całkowitej zawartości mucyny w porównaniu z diagnozą klasycznie zdefiniowanego przewlekłego zapalenia oskrzeli wynosiło 0,72 (95). % przedział ufności [CI], 0,65 do 0,79) (Figura 4B). Dane dotyczące uczestników niezależnej kohorty (ci z klasycznie zdefiniowanym przewlekłym zapaleniem oskrzeli i zdrowymi kontrolami, którzy nigdy nie palili) wykazały AUC na poziomie 0,82 (95% CI, 0,73 do 0,92) (Figura 4B). Podobne zależności zaobserwowano, gdy palacze bez niedrożności przepływu powietrza dodano do grup kontrolnych (ryc. S16 w dodatku uzupełniającym). Analizy ROC przeprowadzono również w odniesieniu do całej kohorty SPIROMICS (AUC, 0,62, 95% CI, 0,58 do 0,67) (Figura 4B i Fig. S17 w Dodatku Uzupełniającym).
Dyskusja
Przewlekłe zapalenie oskrzeli definiowane jest objawowo przez przewlekłe wytwarzanie śluzu i patologicznie przez zapalenie dróg oddechowych, metaplazję śluzówkową i rozrost oraz zatykanie śluzem. [26] Klinicznie, obecność fenotypu przewlekłego zapalenia oskrzeli (w porównaniu z jego brakiem) jest związana z przyspieszona utrata funkcji płuc i zwiększona częstość zaostrzeń POChP.3-5,27,28
Hipoteza dwóch żeli przewiduje, że wysokie stężenie mucyny jest cechą charakterystyczną nieudanego transportu śluzu i akumulacji śluzu wewnątrzpłucnego, które są kluczowe dla patogenezy przewlekłego zapalenia oskrzeli9. Hipoteza ta zakłada, że na powierzchni dróg oddechowych znajdują się dwa hydrożele (tj. warstwa śluzu i warstwa peryferyjna), które rywalizują o uwodnienie w zależności od ich względnych ciśnień osmotycznych. Ponieważ skoncentrowane muny odpychają się wzajemnie, wkład mucyny w ciśnienie osmotyczne nie ma liniowej zależności ze stężeniem, ale skaluje się do więcej niż druga potęga koncentracji. 9 Warstwa okołonaczykowa składa się z mucyn połączonych błoną i innych glikokoniugatów, a także u zdrowych. osoby, jest bardziej skoncentrowanym hydrożelem i funkcjonuje jako dobrze nawilżona powierzchnia smaru. U osób z przewlekłym zapaleniem oskrzeli wzrasta stężenie wydzielanych mucyn w warstwie śluzu, odzwierciedlając zwiększone wydzielanie mucyny, zmniejszone nawodnienie powierzchni dróg oddechowych lub oba. 11,21,22 Gdy stężenia w warstwie śluzu i ciśnienia osmotyczne przewyższają stężenia w warstwie okołonaczykowej ( tj. wartość progowa), warstwa śluzu ściska warstwę peryferyjną i powoduje zastój śluzu i adhezję10. Stąd, przewidywaliśmy, że stężenie mucyny jest zmienną leżącą u podstaw tworzenia śluzowych blaszek śluzowych, które są wypluwane z kaszlem.
Dane z kohorty SPIROMICS były zgodne z tą prognozą
[przypisy: fitolizyna w ciąży, lek bez recepty na zapalenie pęcherza, sanepid bełchatów ]

Powiązane tematy z artykułem: fitolizyna w ciąży lek bez recepty na zapalenie pęcherza sanepid bełchatów