Teorye skurczu mięśnia

Nie posiadamy dotychczas żadnej zadowalającej teoryi skurczu mięśniowego, któraby tłumaczyła nam całokształt zjawisk pyzy tem zjawisku obserwowanych, a więc elektrycznych, cieplnych, chemicznych i mechanicznych. Wszystkie próby stworzenia takiej teoryi dadzą się podzielić na kilka grup, zależnie od tego, jak sobie dany autor wyobraża sposób przekształcania energii chemicznej na mechaniczną. Jako prototyp tych teoryi można uważać. Badacz ten zauważył, że wiele ciał pochodzenia organicznego kurczy się pod wpływem ogrzania. Jeżeli weźmiemy np. strunę skrzypcową, dokoła jej poprowadzimy zwoje drutu, które ogrzejemy, przepuszczając prąd elektryczny, to struna się skurczy, a po ochłodnięciu wróci do długości pierwotnej. Przebieg tego skurczu przypomina bardzo zjawiska obserwowane w mięśniach. Engelman przypuszczał, że i tu i tam mamy zjawiska podobne, że zmiany temperatury w mięśniu mogą wywołać jego skurcz. Teorye termodynamiczne nie mogą się jednak ostać wobec tego faktu, że wydajność pracy użytecznej w mięśniu jest bardzo wielka i wymaga przypuszczenia różnic temperatury nieprawdopodobnie wielkich, bez czego bylibyśmy w sprzeczności z drugą zasadą termodynamiki. Do drugiej grupy należeć będą teorye, oparte na przypuszczeniu, że podczas skurczu mięśni tracą one ciepło. Tutaj zaliczyć trzeba poglądy wypowiadane przez wielu badaczów, utrzymujących, że skurcz mięśniowy jest wywołany przez zmiany napięcia powierzchniowego ; z rachunków opartych na takiem założeniu wynikać mają siły zbliżone do tych, jakie w mięśniach obserwujemy. Jeszcze inni autorowie pragną w zmianach ciśnienia osmotycznego znaleźć przyczynę skurczu mięśnia. Wreszcie najnowsze próby teoryi skurczu polegają na zastosowaniu zjawisk pęcznienia koloidów. Pauli np. wyobraża sobie, że w sarkoplazmie wytwarza się kwas mleczny, który przenika do włókienek i, jak to już było wyżej opisane, wzmaga ich zdolność pęcznienia, a więc zmniejszania długości. Jednocześnie powstawanie kwasu mlecznego ma powodować zjawiska elektryczne, o których później będzie mowa. Rozkurcz mięśnia ma powstawać w ten sposób, że kwas mleczny w sarkoplazmie zostaje dalej utleniony, a wtedy w drodze dyfuzyi opuszcza on i włókienka, które wracają do swej długości pierwotnej. Dla uzasadnienia swej teoryi Pauli przytacza, że szybkość dyfuzyi w tak cienkich warstwach, jakiemi są włókienka, wystarcza do wywołania zjawiska skurczu mięśnia. Zaznaczyliśmy wyżej, że zjawiska cieplne w mięśniu są spóźnione w porównaniu ze skurczem, fakt ten moglby odpowiadać okresowi spalania kwasu mlecznego. Teorya ta jednak, podobnie jak i wszystkie inne, stanowi jedynie możliwość logiczną, co do której nie wiemy, czy odpowiada ona rzeczywistości. Wszak podnoszenie się temperatury mięśnia po skurczu może być wywołane nie tylko przez spalenie kwasu mlecznego, ale wszelkich wogóle produktów, powstających przy skurczu lub nawet go warunkujących. [więcej w: nfz łódź sanatoria lista oczekujących,plastyka ud ,dermatolog na nfz gdańsk ]

Powiązane tematy z artykułem: dermatolog na nfz gdańsk nfz łódź sanatoria lista oczekujących plastyka ud