Termodynamika mięśnia

Pozostało nam jeszcze rozpatrzeć znużenie wywołane skurczami dowolnymi mięśnia, znajdującego się w normalnem swem położeniu w organizmie. Zjawiska te są bardzo złożone, gdyż przyjmuje w nich udział i układ nerwowy ośrodkowy i zakończenia nerwowe, nie mówiąc już o samym mięśniu. Nie można nawet z pewnością twierdzić, gdzie obserwowane w tych warunkach znużenie jest umiejscowione, gdyż mięśnie palca, na podniety bezpośrednie, elektryczne mogą jeszcze reagować nawet wtedy, gdy skurczu dowolnego już nie otrzymamy. Ponieważ jednak badania tego rodzaju mają duże znaczenie praktyczne, więc musimy nad nimi trochę się zatrzymać. Dla obserwacyi tych używamy zwykle tak zwanego ergografu; składa się on z podstawy, na której umieszczamy przedramię; na palec środkowy zakładamy pętlę skórzaną, do której przyczepiony jest sznur, przerzucony przez blok. Na końcu sznura przywieszamy ciężar 3 do kgr., który przez skurcze palca w pewnym rytmie bywa podnoszony. W związku z tym sznurem jest lekkie piórko, które na wolno poruszającym się walcu kreśli wysokość każdego skurczu. Jeżeli wierzchołki tych linii połączymy ze sobą, to otrzymamy krzywą znużenia, Wbrew temu co widzieliśmy na mięśniu wyciętym.ie jest ona nigdy linią prostą; charakter tej krzywej zależny jest od przeróżnych czynników. Trzeba przede wszystkiem zaznaczyć, że każdy człowiek ma swoją własną krzywą znużenia, która może podlegać zmianom pod wpływem głodu, ilości i jakości pokarmów, nużenia poprzedniego i t. d.

Mięsień żaby, nawet wycięty z organizmu i znajdujący się w spoczynku, wytwarza ciepło i przez to jego temperatura jest nieeo wyższa niż temperatura otoczenia, Produkcya ciepła w tych warunkach jest jednak bardzo słaba i niekiedy zauważyć się nie daje. Podczas skurczu wytwarzanie ciepła wzmaga się bardzo znacznie, czemu oczywiście towarzyszy podniesienie się temperatury mięśnia, które dla skurczu pojedynczego wynosi 0•0010 do a dla tężca może dochodzić a nawet (Helmholtz).  Sposoby mierzenia ciepła. Dla zbadania ilościowego wytwarzania się ciepla w mięśniu, możemy używać metody kalorymetrycznej lub termometrycznej w połączeniu z oznaczeniem mięśnia. Pierwsza z nich posiada na ogół ten brak, że pojemność cieplna kalorymetru jest znaczna w porównaniu z pojemnością mięśnia, a przez to zmiany temperatury muszą być bardzo małe. Właściwie tylko mikrokalorymetr prof. Cybulskiego nadaje się do badania ciepła w mięśniu i przy niektórych zagadnieniach mógłby wielkie oddać usługi. [patrz też: USG genetyczne, badanie emg warszawa, USG piersi]

Powiązane tematy z artykułem: badanie emg warszawa USG genetyczne USG piersi