Włókno osiowe

Prócz włókien rdzennych i bezrdzennych znajdujemy jeszcze także na obwodzie i w środkowym układzie nerwowym, mianowicie w t. zw. szarej substancyi mózgu i rdzenia włókna nerwowe, złożone tylko z jednego włókna osiowego, czyli włókna nagie. Najgłówniejszą więc składową częścią nerwu oczywiście musi być włókno Osiowe; wszystkie inne części składowe tylko częściami dodatkowemi. Samo włókno osiowe jest także tworem złożonym z daleko cieńszych włókienek, od liczby których zależy jego grubość; w grubych włóknach nerwowych włókienek takich może być bardzo dużo, podczas gdy w cienkich zaledwie kilka, a w zakończeniach nerwowych możemy znajdować nawet i jedno włókieneczko. Ten skład włókna osiowego z włókienek może być bardzo łatwo uwidoczniony, jeżeli nerw przed włożeniem do kwasu madosmowego przemyjemy rozczynem soli, zanurzyły do azotanu srebrowego na krótki czas, po ponownem przemyciu wodą wkładamy go do kwasu nadosmowego i w ten sposób ustalamy. Zauważyliśmy wyżej, że najgłówniejszą składową częścią nerwów są włókna osiowe. Nie ulega jednak wątpliwości, że i inne składowe części nerwu także odgrywają pewną rolę podczas czynności nerwu, szczególnie osłonka rdzenna. Widzimy bowiem, że osłonka rdzenna rozwijały się stopniowo tylko w miarę jak się kształcą same czynności nerwowe. U młodych osobników zwykle osłonka ta jest nader cienką lub zupełnie nie istnieje; dopiero w miarę, jak występuje czynność badanych nerwów, posuwa się naprzód rozwój osłonki rdzennej.

W istocie białej rdzenia znajdujemy w włóknach nerwowych tylko osłonkę rdzenną, nie znajdujemy zaś osłonki Schwanna, jakkolwiek jądra Schwanna zostały także tu wykazane. Włókna szare przeważnie pochodzą z komórek leżących poza układem centralnym w t. zw. węzłach lub splotach sympatycznych. Wogóle włókna nerwowe spotykamy albo postaci sznurów izolowanych mniejszej lub większej grubości, jak np. w nerwach obwodowych, wychodzących z rdzenia albo postaci sznurów, które tworzą mniej lub więcej grube masy, jak np. w białej istocie rdzenia, albo też w postaci siatek, których włókna nerwowe tworzą sploty z komórkami nerwowemi, jak np. w węzlach sympatycznych lub w szarej substancyi mózgu i rdzenia. Wprawdzie jednak włókna są związane ze sobą za pomocą tkanki łącznej, w której przebiegają także naczynia krwionośne i limfatyczne. W nerwach właściwych tkanka łączna otacza każde włókno nerwowe w postaci cienkiej błonki t. zw. osłonki Henlego, która od wewnątrz jest wysłana śródbłonkiem ; w ten sposób między osłonką Henlego i włóknem powstaje przestrzeń którą musimy uważać za Trzestrzeń limfatyczne. Następnie tkanka łączna w nieco większej ilości łączy kilka włókien razem w pęczki, które z kolei są związane za pomocą nowych warstw tkanki łącznej w sznur, czyli pień nerwowy. Kaidy taki pień otoczony jest mniej lub więcej grubą osłonką z tkanki łącznej. Naczynia krwionośne nerwów tylko w tkance ; przytem grubsze tętnice i żyły wogóle nie zostają w bezpośredniem zetknięciu n włóknami nerwowemi, tylko drobne naczynia włosowate, przebiegając wśród tkanki łącznej, dochodzą aż do osłonki Henlego, niekiedy aż do osłonki Schwanna, a przynajmniej zostają oddzielone od tej ostatniej tylko zapomogą płaskich komóreczek tkanki łącznej. Naczynia limfatyczne zaczynają się zwykle w przestrzeniach tkanki łącznej między pojedyńczymi pęczkami nerwów. [przypisy: endometrioza,serwis niszczarek ,usg żył kończyn dolnych ]

Powiązane tematy z artykułem: endometrioza serwis niszczarek usg żył kończyn dolnych